Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Pierreclos is gelegen in de stad Saône-et-Loire, in het zuiden van de historische Bourgondië, nu geïntegreerd in de Bourgondië-Franche-Comté regio. Gebouwd aan het einde van een heuvel met uitzicht op de vallei van de Petite Grosne, domineert het een beroemde wijngaard en is gelegen in de directe omgeving van de Solutré rots en Cluny Abbey. De oorsprong ervan dateert waarschijnlijk uit de vesting van een reeds bestaande kerkelijke omtrek, zoals gesuggereerd door de configuratie en het voorste deel van een kapel die vanaf de tiende eeuw werd bevestigd. De site, genoemd in Cluny's charters tussen 887 en 926 maakt deel uit van de bouwbeweging van kerken uit de jaren 980-1040.

De eerste seigneuriale sporen dateren uit de 13e eeuw, toen het kasteel in handen van de familie van Berzé kwam, vervolgens aan Guy Chevrier in 1366 voordat het in 1403 aan Louis de Savoie werd overgedragen. De laatste gaf het door aan Ymbaud de Bletterans, wiens familie het tot het midden van de 15e eeuw bewaarde. Het monument leed vervolgens onder de conflicten van die tijd: plundering van de Schotten in 1437, gedeeltelijke vernietiging door de troepen van Lodewijk XI in 1471 tijdens de strijd tegen Karel de Temerary, en verwoestingen van de oorlogen van de religie in 1562, waar protestanten nam Macon en verwoestte de kerk van het kasteel.

In 1665 verwierf Jean-Baptiste Michon, koningsadviseur in Lyon, het landgoed en ondernam belangrijke werken, gemarkeerd door zijn badge aangebracht op de toegangspoort. De familie Michon, bekend om zijn autoritarisme, werd aangevallen door de boeren tijdens de Grote Angst van 1789, waar het kasteel drie keer werd doorzocht. Jean-Baptiste Michon, gearresteerd als verdachte onder de Terror, zag zijn eigendom in beslag worden genomen na de dood van zijn zoon in 1809. Het kasteel veranderde vervolgens meerdere keren van hand: in 1829 werd het door de familie Chaland overgenomen, vervolgens door de zijdezachte Lyons Darnat in de 20e eeuw, voordat het werd hersteld door de familie Pidault uit 1989.

Architectureel bestaat het kasteel uit een lichaam van grote huizen geflankeerd door vierkante torens, waaronder een hoofd van een paviljoen dak en steigers toegevoegd in de 19e eeuw. Het ensemble bevat een voorhof toegankelijk door een poort versierd met het wapenschild van de Michon, een trap met hangende schroeven, en de resten van een 12e eeuwse kapel, gereduceerd tot de klokkentoren en het koor. Gerangschikt een historisch monument in 1984 voor zijn opmerkelijke elementen (donjon, Gardes kamer, open haarden), het herbergt nu een wijnlandgoed in de biologische landbouw, kamers, en receptie gebieden.

Het kasteel illustreert de middeleeuwse machtsstrijd in Mâconnais, waar de invloeden van de Graven van Mâcon, de abdijen van Cluny en Tournus, en grote seigneurlijke families zoals de Berze of de Rougemonts kruisen. Zijn geschiedenis weerspiegelt ook de omwentelingen van de revolutie, met het verzet van de boeren tegen seigneuriële privileges, en de economische transformaties van de negentiende eeuw, gekenmerkt door Lyon's industrialisatie. In combinatie met de Route des châteaux in het zuiden van Bourgondië trekt het vandaag de dag bezoekers vanwege zijn erfgoed en wijnomgeving.

Toekomst

Het kasteel is een privé-eigendom. Het is toegankelijk voor het publiek.

Externe links