Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Chartreuse de Bourgfontaine is een klooster dat in 1323 werd opgericht door Charles de Valois, broer van Philippe le Bel. Oorspronkelijk opgevat als een spirituele retraite en een verdedigingspunt voor de Valois, werd het begiftigd door Filippus VI, die zijn hart daar neerlegde bij zijn dood in 1350. Het klooster, rijkelijk voorzien, had vier monniken aan het begin, toen zesentwintig in 1540, voordat het werd geplunderd en verbrand in 1567 door de Hugenoten, het vernietigen van het reliek van het koninklijk hart.

In de 17e eeuw werd de Chartreuse een plaats van theologische debatten, vooral tijdens de vergadering van 1621 met Jansenius en Saint-Cyran, hoewel deze aflevering soms werd beschreven als een legende. In de 18e eeuw was ze betrokken bij de Jansenistische crisis, waarbij monniken verbannen werden naar Nederland. In 1790 dwong de afschaffing van kloostergeloften de religieuzen om in 1792 te vertrekken. Verkocht als nationaal eigendom, wordt het gedeeltelijk afgebroken, zijn stenen hergebruikt, voordat het een boerderij, dan een stud in de 20e eeuw. Vanaf 1963 werden belangrijke restauraties uitgevoerd door François Mathet.

De Chartreuse bestond uit twee sets: het klooster en een koninklijk huis. De gebouwen, een van de grootste in Frankrijk, omvatten een basilische kapel, een schip zonder transept, en een veelhoekige apse. Het portaal, versierd met tandenriemen en angelen, droeg het motto: "Hic praeteritos dies meditate and eternos meditare" ("Hier, denk aan je laatste dagen en denk aan de eeuwigheid"). De huidige resten, beschermd sinds 1928 en 2000, getuigen van de bouwcampagnes van de 15e, 17e en 18e eeuw, ondanks de revolutionaire verwoestingen.

Het land heritage van de Chartreuse was immens: 2000 hectare grond en hout in de valleien van Ourcq en Savières in de zeventiende eeuw, waaronder boerderijen, vijvers, en rechten van gebruik in het bos van Retz. Gebaseerd op oude Tempeliers bezit, profiteerde het van koninklijke giften, zoals de landgoederen van Sennevières of Mortefontaine. Het verval begon met de Revolutie, maar de redding in de 20e eeuw maakte het mogelijk om de gerestaureerde ruïnes te waarderen.

Onder andere Nicolas de Clamanges in 1407, secretaris van de anti-pap Benedictus XIII, en Pierre Acarie, een trainer opgesloten door Hendrik IV in 1594. In 1621 bracht een geheime bijeenkomst figuren samen van het opkomende Jansenisme, zoals Cornelius Jansen en Saint-Cyran, hoewel deze episode werd betwist. De iconografie van de plaats wordt gekenmerkt door een reeks schilderijen van Louis Licherie (1670), die het leven van Saint Bruno illustreren om de Chartreuse te versieren.

Externe links