Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Chamaret, genoemd al in 1157 in de cartulaire van Richerenches, is een feodale vesting gebouwd tussen 1136 en 1157 onder de impuls van Dodon I dan Dodon II van Chamaret. Deze strategische site, gebouwd in een versperring op een plateau met uitzicht op de Lez vallei, illustreert de 12e eeuwse defensieve architectuur met zijn twee behuizingen en een zeven verdiepingen lange vierkante kerker. De bouw weerspiegelt familie rivaliteit: na een divisie in 1254, Amalric de Chamaret, van de jongere tak, richtte de South Tower (toekomstige Tour du Colombier), terwijl zijn oudere broer behouden het primitieve fort. Deze divisie leidde tot een gedeelde suzerainety tussen de bisschop van Saint-Paul-Trois-Châteaux en de Adhémar de Grignan, die de volledige controle over de site in 1506 overnam.

De oorlogen van de religie verzwakten het fort, dat al gedeeltelijk werd verwoest door de ineenstorting van zijn noordelijke deel in 1696 en de aardbeving van 1772. In de 18e eeuw verwierf de graaf van Muy het graafschap Grignan, waaronder Chamaret, tot aan de revolutie. Na verlaten te zijn, diende het kasteel als steengroeve in de 19e eeuw alvorens gered te worden door een nalatenschap in 1894: Xavier Sylvestre financierde de restauratie van de toren, getransformeerd in een bel met een bel, en de consolidatie van het plateau. Opgravingen in 1995 onthullen Romeinse funderingen onder de toren, suggereren een vierde-eeuwse specificatie, evenals sporen van middeleeuwse troglodytische habitat.

Vandaag de dag zijn er alleen nog resten van de twee behuizingen, de gerestaureerde kerker en twee huizen. De Toren van Chamaret, 30 meter hoog, intriges archeologen: zijn gladde gevel, zonder moordenaars, roept een toren met signalen in plaats van een klassieke kerker. Gerangschikt naar de aanvullende inventaris van historische monumenten in 1992, de site getuigt van historische stratificaties, van oudheid tot feodale conflicten, en de rol ervan in de middeleeuwse communicatie tussen de Graven van Grignan en de Tempeliers Commander van Richerenches.

De architectuur onthult een defensieve dualiteit: in het noorden, de kerker en de kasteelkapel gewijd aan Saint Barthélemy (twee-spanneschip en half-circulaire apsis); in het zuiden, het huis veranderd in een duiventoren in de 16e eeuw. De 8 meter brede kunstmatige greppel, gegraven in de melasse, isoleert het plateau, terwijl de troglodytische blijft op de hellingen herinneren dagelijks leven rond het kasteel. De verschillen tussen de bisschop en de Adhemar, tot de uitzetting van de eerste tot het einde van de 15e eeuw, markeren zijn politieke geschiedenis.

De restauratie van 1894 Archeologische ontdekkingen (Antique Tombs, valuta van Agrippa) bevestigen een vroege Romeinse bezetting. Symbool van de seigneuriale macht van de Chamaret, dan van de Grignan, het kasteel belichaamt ook de mutaties van middeleeuwse forten, doorgegeven van vestingen naar ruïnes heringericht door lokale herinnering.

Externe links