Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Notre-Dame-la-Blanche, ook bekend als Saint-Eusice, is een symbolisch religieus gebouw van Selles-sur-Cher, in de Loir-et-Cher. Opgericht in de 12e eeuw, werd het herbouwd na opeenvolgende verwoestingen, met name door de Vikingen in de 9e eeuw. Zijn geschiedenis is nauw verbonden met die van de heilige Eusice, een kluizenaar uit de zesde eeuw wiens heiligheid de menigte trok en koning Childebert ertoe bracht een eerste kerk op zijn graf te bouwen.

Saint Eusice, geboren in 465 in Périgord, leefde als een kluizenaar in de buurt van de Cher, nadat hij diende als een lijfeigene in een klooster. Zijn reputatie van heiligheid, versterkt door wonderen en een zegevierende voorspelling aan koning Childebert in 541 leidde tot de oprichting van een klooster op zijn hermitage. De huidige abdij, herbouwd in de 12e eeuw door Augustijnse canons, combineert romaanse en gotische stijlen na gedeeltelijke instortingen en restauraties, vooral in de 13e en 14e eeuw.

Het gebouw werd door de eeuwen heen zwaar beschadigd: gedeeltelijke vernietiging door de protestantse troepen van Coligny in 1563, instorting van de kluis van het koor, en transformaties onder de Feuillants in de 17e eeuw. In 1862 werd het monument gerestaureerd door de architect Anatole de Baudot. Vandaag de dag behoudt het opmerkelijke elementen zoals een crypte waarin het graf van Sint Eusice en gesneden friezen van de twaalfde eeuw zijn leven en dat van Christus.

Architectureel onderscheidt de abdij zich door zijn schip naar onderpanden, zijn transept overdonderd door een hangerkoepel, en een bed versierd met historische friezen. Het belangrijkste portaal, misschien uit de Merovingische basiliek, en de hoofdsteden getuigen van het rijke verleden. Ondanks de levendigheid (in 1523, Franse Revolutie) blijft het een juweel van het religieuze erfgoed van de regio Centre-Val de Loire.

De opmerkelijke abdijen zijn Saint Eusice zelf, evenals figuren zoals Raymond Jordan (XIVe eeuw) of kardinaal Jean-François de La Tremeille (XVde eeuw). Het is eigendom van de gemeente en illustreert de evolutie van religieuze en architectonische praktijken, van de Merovingische oorsprong tot haar moderne restauratie.

Externe links