Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Saint-Jean-Baptiste de Saint-Jean-Saverne, gelegen in de Nederrijn, is een oude abdij kerk gebouwd in de 12e eeuw voor een gemeenschap van Benedictijnse nonnen. Opgericht na 1126, toen graaf Pierre de Lutzelbourg het dorp Megenhelmeswire aan de abdij van Saint Georges aanbood, verspreidde de bouw ervan zich waarschijnlijk tussen 1130 en 1180, hoewel de debatten over de exacte chronologie bleven bestaan. Het gebouw, van de late Romaanse stijl, keurt een basiliek plan zonder transept, met een schip en een gewelfde koor dogiven, en een originele "Italiaanse" gevel zonder toren.

In de loop der eeuwen beleefde de abdij verscheidene plunderingen, met name tijdens de Boerenoorlog in 1525 en daarna een geleidelijke stopzetting vanaf 1580. In de 18e eeuw restaureerden de nonnen de kloostergebouwen en veranderden de kerk: het schip werd versterkt in 1729, en in 1733 werd een barokke klokkentoren, het werk van steenhouwer Michel Meng, toegevoegd. De Franse Revolutie leidde tot de verspreiding van nonnen en de verkoop van gebouwen als nationaal eigendom, terwijl de kerk werd parochie.

De abdij werd een historisch monument in 1840, onderging in de negentiende eeuw grote restauraties, vooral in 1874 met de toevoeging van uitlopers om het schip te stabiliseren, bedreigd door de ineenstorting van het land. Het gebouw herbergt opmerkelijke meubels, waaronder 16e eeuwse en misschien door nonnen onder leiding van Amélie d'Oberkirch... en originele romaanse fittingen. Historiografische debatten hebben nog steeds betrekking op de precieze datering van de constructie, tegenover theorieën van een eengemaakte werf (ca. 1160.

De architectuur van de abdij weerspiegelt deze historische lagen: het liturgische koor, rijk gesneden met plantenmotieven en gezichten, contrasteert met de soberheid van het schip, terwijl de klokkentoren, versierd met een gedenkteken uit 1733 en een rococobeeld van de Maagd, de barokke invloed illustreert. De schade die werd geleden tijdens de conflicten (branden in 1644 en 1676, gedeeltelijke vernietiging tijdens de revolutie) en de daaropvolgende restauraties vormden haar huidige verschijning, waarbij middeleeuwse erfgoed en moderne aanpassingen werden vermengd.

De wandtapijten, geclassificeerd in 1969, getuigen van het culturele leven van de abdij: hoewel hun onhandige executie suggereert amateur werk, hun stilistische diversiteit .. combineren religieuze en seculiere onderwerpen .. onthult het gebruik van verschillende modellen. Sommige werden verkocht in 1931 of gestolen in 1980, waardoor een eerder grotere set werd verminderd. Vandaag de dag blijft de abdij een emblematisch voorbeeld van Elzasisch Romaans erfgoed, gekenmerkt door een turbulente geschiedenis en hybride architectuur.

Externe links