Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Altorf, gelegen in het Elzas-dorp Altorf (Bas-Rhin), werd in 974 gesticht door Hugues IV van Nordgau, graaf van Eguisheim, en zijn vrouw Helwilde, de familie waaruit paus Leo IX kwam. De eerste kapel werd gewijd door de bisschop van Straatsburg, Erchenbald, in aanwezigheid van de Abbé de Cluny, Maieul. De abdij, bedoeld om te dienen als een familiebegraafplaats, genoten van het recht om geld te wisselen vanaf het begin, bevestigd in 1153 door keizer Frédéric I. Zijn munten droegen de beeltenis van St.Cyriac, werd hoofdbegunstiger na de inwijding van een altaar door Leo IX in de 11e eeuw, ter vervanging van Saints Bartholomew en Gregory de Grote.

Het Romaanse schip van de Abbatiale Kerk, gebouwd tussen de 12e en 13e eeuw, werd voltooid door een transept en een barokkoor in de 18e eeuw. De abdij leed talrijke verwoestingen, met name in 1262 door de troepen van Straatsburg, toen tijdens de oorlogen van de boeren (1525) en 30 jaar (1618 Het werd in 1606 herbouwd en in 1624 opgenomen in de Congregatie van Straatsburg. Zijn monetaire workshop, actief sinds 999, stopte uiteindelijk in 1296, zijn rechten doorgegeven aan het bisdom Straatsburg. Het relikwie van St Cyriac, versierd met zilveren plaques en gouden koperen medaillons, werd een voorwerp van grote verering, het aantrekken van pelgrims die lijden aan epilepsie of koorts.

In de 18e eeuw werd de abdij grondig gereorganiseerd: Peter Thumb, Oostenrijkse architect, herbouwde het koor en transept (1724 De Abbatial Pond, uitgebreid in 1734, werd gebruikt voor het kweken van vis in overeenstemming met de Benedictijnse regel. In 1791 werd de abdij tijdelijk omgebouwd tot militair ziekenhuis. Vandaag de dag, de kerk van St. Cyriac, geclassificeerd als een historisch monument in 1983, behoudt romaanse, barokke, en de relikwie buste van St. Cyriac, gerestaureerd in de 19e eeuw.

De abdij herbergde ook een kapel gewijd aan Sint Michael, opgericht vóór 1192 voor een gemeenschap van nonnen die verdwenen in 1262. De opgravingen van de achttiende eeuw onthulden de overblijfselen van dit klooster, gelegen in de omheining van de abdij. De site, gekenmerkt door opeenvolgende reconstructies, getuigt van acht eeuwen monastieke geschiedenis, vanaf de oprichting door het Eguisheim tot de ontbinding ervan. De laatste kloostergebouwen, gedeeltelijk afgebroken na 1791, maken plaats voor overblijfselen zoals de 17e eeuwse poort en een 1753 poort.

Onder de opmerkelijke abdijen woonde Cyriakus Spitz de onderdrukking van de abdij bij in 1791, terwijl Laurent Klein, die in 1732 stierf, werd herdacht door een begrafeniskruis bij het koor. De abdij, die sinds de 19e eeuw in handen is van de gemeente, wordt beschermd door zijn hoogaltaar (geclassificeerde in 1932), de renaissancegevel (1937) en de kerk zelf (1983). Haar geschiedenis wordt gedocumenteerd door archieven en opgravingen, die haar religieuze, economische (monetaire) en sociale rol in de Elzas onthullen.

Externe links