Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Chaise-Dieu-du-Theil ontstond rond 1120-1125 toen de kluizenaar Hugues du Désert en zijn discipelen geschenken ontvingen van Robert de Meulan, graaf van Leicester en Breteuil. Hun hermitage, oorspronkelijk Notre-Dame du Désert, werd overgebracht in 1128 nabij Iton onder de naam Casa Dei (Huis van God), dankzij Richer II van Ligle. De kerk werd in 1132 gewijd door de bisschoppen van Evreux en York en markeerde de oprichting van een dubbelklooster onder de heerschappij van Fontevraud, uniek in Normandië.

In 1135 plaatste Hendrik I Beauclerc de gemeenschap onder zijn bescherming, en in 1137-1138 bevestigde Paus Innocentius II de gaven van Richer II, waaronder de kerk van St. Vandrille. De priorij profiteerde van land in Engeland (Vinburn, Eaton) dankzij Robert de Meulan (1150) en zag Julienne de L De nonnen namen ook deel aan de stichting van de Priorij van Eaton in Engeland (1154), op verzoek van de Graaf van Leicester. In 1235 gaf de familie van de oorspronkelijke beschermheer Ligle zijn eigendom door aan de hertog van Bretagne.

In de 15e eeuw, na de Honderdjarige Oorlog (1460), had de priorij vijf nonnen en vier monniken, met een inkomen van 2000 pond. Marie de Bretagne, abdis van Fontevraud, introduceerde er in 1476 een hervorming onder de Pregent Prioress van Blaye, het herstel van het hek en het herstel van de gebouwen. De Religieoorlog (16e eeuw) dwong de nonnen tijdelijk te vertrekken, terwijl in de 17e eeuw werk werd uitgevoerd, zoals de reparatie van het schip in 1722 onder Angélique d'Osmont.

De abdij daalde geleidelijk: in 1788 had het slechts acht nonnen. De Franse Revolutie klonk zijn klok in 1790, toen de priorij werd verkocht als een nationaal goed voor 38.000 pond. Vandaag de dag blijft de kerk van Sint Johannes, de kloostergebouwen (paviljoens van de 16e-17e eeuw) en de overblijfselen van de oude kerk, geclassificeerd als historische monumenten in 1971.

De orde van Fontevraud, waaraan de abdij was verbonden, werd onderscheiden door haar gemengde organisatie (mannen en vrouwen) onder een vrouwelijke autoriteit. Chaire-Dieu-du-Theil illustreert deze bijzonderheid, met opmerkelijke prioressen zoals Julienne de L'Aigle of Geneviève de Bernières, die de relikwieën van Saint Juvence in 1665 liet vertalen. De armen van Jeanne-Baptiste de Bourbon, abdisse de Fontevraud, sieren nog enkele gebouwen, getuigenissen van zijn passage in 1663.

Externe links