Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Onze Lieve Vrouw van Oigny Abbey, opgericht in 1106 in Oigny (Côte d'Or), heeft zijn oorsprong in een hermitage sinds de 11e eeuw bezet door cenobieten, waaronder Christophorus. Deze geïsoleerde plek, geschikt voor het kloosterleven, verwelkomt Alberic de Cîteaux en Étienne Harding, toekomstige oprichters van de Cisterciënzer orde, kort voor hun vertrek naar Cîteaux in 1098. De abdij werd officieel opgericht in 1106 dankzij donaties van lokale heren, Gaudin de Duesme en Milon de Frôlois, en geplaatst onder de naam van de Maagd, Saint Laurent en Sint Nicolaas. Gekoppeld aan de orde van de reguliere kanunniken van Sint Augustinus, onderscheidt het zich in Bourgondië door deze zeldzame verwantschap.

In de 12e eeuw speelde de abdij van Oigny een belangrijke spirituele rol, die indirect de schepping van voorgedemonstreerde orde beïnvloedde. Zijn Coutumier dient als model voor het organiseren van het kloosterleven, en zijn uitwisselingen met Cîteaux getuigen van een intellectuele bruis. De territoriale schenkingen, waaronder die van Hertog Hugues II van Bourgondië, maken de materiële uitbreiding mogelijk: de bouw van het kloostergebouw (XIIIe eeuw), het bezoek van Saint Louis in 1269, en het bezit van een privéhotel in Dijon. De abdij, rijk aan het einde van de Ancien Régime, echter, zag haar daling beginnen met het begin en interne conflicten in de 16e eeuw.

De 17e en 18e eeuw veranderde de abdij radicaal. Commodore abdijen, vaak afkomstig van de adel (zoals de familie Bouthillier de Chavigny), moderniseren het pand: de bouw van het abdijhuis (1680), de indeling van terrastuinen geïnspireerd door Italië, en de oprichting van een monumentale erehof. Ondanks spanningen, zoals de Bouettin-affaire in verband met het Jansenisme, behoudt de abdij zijn prestige tot aan de revolutie. In 1790 werd zijn eigendom in beslag genomen en verkocht aan de families Dumaine en Benoïst, die hen in een boerderij en een burgerlijke woning veranderden, waardoor een groot deel van de gebouwen behouden bleef.

In de 19e eeuw, de abdij, die werd "Château d'Oigny," leed een brand in 1840 die de abdij vernietigde. De eigenaren, de familie Terrillon, vernielden de ruïnes van de kerk om een molen te vergroten en bouwden een neogotische kapel (1842) voor de parochie. De site, nog privé, is gedeeltelijk geclassificeerd als Historic Monument in 1990. Tegenwoordig zijn sommige gebouwen (abbatial logis, tuinen, bijgebouwen) voor het publiek toegankelijk, terwijl de Hermitage Notre-Dame du Val de Seine, een middeleeuwse bedevaartsplaats, behoort tot het bisdom Dijon.

De architectuur van de abdij weerspiegelt haar metamorfoses: het 13e-eeuwse kloostergebouw, met zijn "shipboat romp" structuur, bestond naast het klassieke 17e-eeuwse abdijhuis en tuinen herontdekt in 2018. Hoewel de kerk en het klooster verdwenen zijn, getuigen de overblijfselen (portaal, vloeren, terrassen) en departementale archieven (met middeleeuwse charters) van het historische belang ervan. De abdij illustreert zo de evolutie van de Bourgondische kloosters, van middeleeuws rigorisme tot het Embourgeoisement des Lumières.

Externe links