Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij Notre-Dame-des-Neiges werd in 1850 gesticht door trappistische monniken van de abdij van Aiguebelle, op het landgoed van La Felgère, een familie erfgoed aangeboden door de gebroeders Chalbos. De eerste zeven religieuzen, onder leiding van pater Geniez, vestigden zich op een bescheiden boerderij, die ze geleidelijk in een klooster veranderden. Dankzij lokale donaties en hard werken, een kapel, een slaapzaal en een hostellerie worden gebouwd, ondanks moeilijke klimatologische omstandigheden (Burle, gewelddadige winden). De priorij werd officieel erkend in 1852, met een gemeenschap van 10 vaders, 18 broers en 18 beginners.

In 1854 werd in het kader van de toevloed van roepingen een nieuw klooster opgericht op het landgoed van Compans, voltooid in 1861 onder leiding van pater Polycarpe (Henri Louis Marthoud), eerste abt mitré in 1874. De abdij ontwikkelt landbouwactiviteiten (eiland, aardappelen, wijnstokken, moerbeibomen) en spirituele activiteiten, zoals de Alumnat, een voorbereidende school voor religieus. De politieke onrust van 1879 leidde echter tot de verdrijving van de monniken, waaronder pater Polycarpe, die in 1895 in Syrië stierf. Een brand verwoestte het klooster in 1912, maar werd herbouwd in twee jaar. De twee wereldoorlogen markeren de abdij, met monniken dood in de strijd of gevangenen.

Van 1949 tot de jaren 2000 groeide de abdij economisch dankzij de wijnbereiding, geleid door vaders als Toussaint Louche en Claudius Valour. De monniken wonen in autarcia, met workshops (grot, zagerij, boerderij, hostel) en een leven geritmisch door gebed en stilte. In september 2022, na 170 jaar mannelijke aanwezigheid, verlieten de laatste trappistenmonniken de abdij. Ze werden in december 2022 vervangen door acht Cisterciënzer nonnen van de abdij van Boulaur (Gers), die in 2025 een autonome priorij onder leiding van zuster Anne oprichtten.

De abdij Notre-Dame-des-Neiges is ook verbonden met historische figuren: de schrijver Robert Louis Stevenson verbleef daar in 1878 tijdens zijn reis naar de Cevennes, en Charles de Foucauld begon zijn religieuze leven daar in 1890 voordat hij naar Syrië vertrok. Tijdens de Tweede Wereldoorlog zocht Robert Schuman zijn toevlucht. Vandaag gaat de vrouwengemeenschap door met de Cisterciënzer traditie van gebed, handwerk en welkom, met openbare diensten en geestelijke retraites.

Het klooster herbergt een hedendaags werk, Terre Loire van de Japanse kunstenaar Kôichi Kurita, bestaande uit 700 aardbekers. De gebouwen, herbouwd na het vuur van 1912, domineren de Ardéchois landschappen aan de rand van de Cevennen. De abdij blijft een plek van stilte, contemplatie en genezing, trouw aan de Benedictijnse regel: "Ora et labra.".

Externe links