Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De koninklijke abdij van Celles-sur-Belle ontstond in 1137, toen de priorij van Notre-Dame-de-Celles werd opgericht als abdij door de bisschop van Poitiers. Gelegen op de weg naar Santiago de Compostela, werd het een belangrijke etappe voor pelgrims. De Abbatial, oorspronkelijk romaanse, werd herbouwd in de 15e eeuw onder de orders van Lodewijk XI, voordat de Hugenoten in 1568 werden vernietigd tijdens de godsdienstoorlogen. Deze conflicten markeerden het einde van de eerste abdij, gesticht aan het einde van de 11e eeuw en volledig verpletterd.

In de 17e eeuw ondernam architect François Le Duc, bekend als Toscane, de wederopbouw van de abdij in een Lodewijk XIV stijl. Het monument, gedomineerd door een klokkentoren en een Romaans portaal met veelhoekige ramen, weerspiegelt deze dubbele architectonische invloed. De Franse Revolutie, in 1789, veranderde haar lot: verkoop als nationaal goed, verdrijving van religie en transformatie in gevangenis tijdens de Vendée oorlogen. De abdij werd een parochiekerk na de Concordat van 1801, terwijl het kloosterhuis, beroofd van het oorspronkelijke dak, gedeeltelijk werd bewaard.

De pelgrimstocht werd in 1899 gerestaureerd en de Montfortanen probeerden de abdij van 1921 tot 1970 te doen herleven. Sinds 1971 is het eigendom van de gemeente. Geclassificeerd als historisch monument in 1977, werden de abdij en haar overblijfselen (middeleeuwse klooster, logis Saint-Gobert) gerestaureerd. Tegenwoordig herbergt het museum een museum dat de abtzaal en een kloostercel herbouwt, terwijl culturele activiteiten (tentoonstellingen, festivals) worden verwelkomd.

De architectuur van de abdij combineert romaanse elementen (gebeeldhouwde kapellen, crypte van Saint-Hilaire) en klassiekers (tuinen met Franse, 17e eeuwse refter). De gevel, gemarkeerd door een gedecentraliseerde monumentale trap, onthult een lichtgevende schip dankzij de hoogte van zijn gewelven. De overblijfselen van de Claustrale gebouwen, bezocht door Lodewijk XI, getuigen van zijn vorige grootsheid, voor de vernietigingen van de zestiende eeuw. De zaal van de Zuil en de crypte bieden een overzicht van de eerste middeleeuwse gebouwen.

De Franse tuinen, onder de kerk, benadrukken de dominantie van het gebouw over de Belle Vallei. Het museum, gehuisvest in de kloostergebouwen, belicht de turbulente geschiedenis van de plaats, van middeleeuwse bedevaarten tot revolutionaire transformaties. De abdij, symbool van het religieuze en architectonische erfgoed van de Deux-Sèvres, blijft een plek van herinnering en cultuur, het aantrekken van bezoekers en onderzoekers.

Externe links