Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van la Victoire werd in 1222 opgericht door Philippe-Auguste om zijn overwinningen in Bouvines (1214) en Anjou te herdenken. Bisschop Guérin van Senlis, aanwezig in Bouvines, gaf veel op bij zijn kasteel van Mont-l-l-Evêque, waar de eerste steen werd gelegd in 1221. Twaalf monniken van Saint-Victor van Parijs vestigden zich in 1224 onder leiding van Abbé Jean-Baptiste. De kerk werd gewijd in 1225 en de abdij ontving koninklijke en episcopale geschenken, waaronder 1.000 boeken van Louis VIII.

In 1287 werd de abdij onafhankelijk van Saint-Victor na een arbitrage waarbij het brievenoctrooi van Louis VIII werd vernietigd. In de 15e eeuw, de Honderdjarige Oorlog dwong de canons om te vertrekken. Lodewijk XI bereidde daar vredesverdragen voor (1475) en financierde de wederopbouw van de kerk, voltooid in 1529. Hij bouwde ook een kasteel, nooit afgemaakt, gesloopt in 1555. Interne conflicten en het begin (vanaf 1552) markeerden het einde van de Middeleeuwen.

In de 16e eeuw sloot de abdij zich aan bij de gemeente Château-Landon, maar leed aan financiële problemen en conflicten met het bisdom Senlis. Ondanks de hervormingen in de 18e eeuw, daalde het: in 1783 kreeg bisschop Armand de Roquelaure zijn onderdrukking en werden zijn goederen verzameld in het bisdom. Verkocht als nationaal eigendom in 1791, werd het gedeeltelijk gesloopt. In de 19e eeuw werd het landgoed een privéwoning, omgetoverd tot een Engels kasteel en park door de familie Mazeau.

Tegenwoordig is de abdij beperkt tot geheime ruïnes (15e eeuwse kerk, 16e eeuwse boerderij, Anguillière paviljoen) binnen een prive-park. Het abtelijke huis, herontworpen in de 19e eeuw, verloor zijn middeleeuwse karakter. De site, die sinds 2011 voor het publiek gesloten is, behoudt niettemin opmerkelijke architectonische elementen, zoals de resten van de abdij en het huis van de monniken, gerenoveerd in 2009. Zijn geschiedenis weerspiegelt de religieuze en politieke omwentelingen van Frankrijk, van Philippe Augustus tot de Revolutie.

Onder de opmerkelijke personages speelde Guérin de Senlis een sleutelrol in de stichting, terwijl Louis XI een blijvend stempel achterliet. Commondatary abbots, zoals Charles de Minerai of Armand de Roquelaure, illustreren de spanningen tussen koninklijke macht en kloosterleven. De transformatie tot een aristocratische residentie in de 19e eeuw, met eigenaren als Henri-Constant Mazeau, markeerde zijn laatste metamorfose vóór zijn gedeeltelijke classificatie in de Monumenten Historici (1927, 1989).

Externe links