Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Saint-Martin-aux-Bois, oorspronkelijk de abdij van Rurecourt genoemd, werd rond 1080 gesticht door monniken of reguliere kanunniken van Sint Augustinus. In het huidige departement Oise (Hautes-de-France) was het een belangrijke religieuze plek tot zijn verspreiding in 1790. De kerk, geclassificeerd in 1840, is een 13e eeuws gotisch meesterwerk, gekenmerkt door een apsis in glazen kooi en een gedurfde hoogte, zonder schip of transept.

De geschiedenis van de abdij wordt gekenmerkt door perioden van welvaart en achteruitgang. In de 12e eeuw ontving het veel donaties, maar de Honderdjarige Oorlog (1337-1453) was de verwoesting: de Engelsen verbrandden in 1445, vernietigen veel van de gebouwen. In de 15e eeuw werd het gedeeltelijk herbouwd, onder het beheer van de abbots commundataires uit 1492, waaronder Guy de Baudreuil, die restauratie- en schoonheidswerken uitvoerde, zoals de bouw van de sacristie in 1521.

In de 17e eeuw vestigden de Jezuïeten zich daar (1675-1772), maar de abdij daalde geleidelijk. Zijn laatste zes monniken verspreidden zich in 1790 en zijn eigendom werd verkocht als nationaal eigendom. De kerk, gespaard omdat het werd gebruikt als een parochiekerk, leed degradatie tot zijn gedeeltelijke restauratie uit 1869. Vandaag de dag blijft het een uitzonderlijke getuigenis van de gotische architectuur, ondanks aanhoudende instandhoudingsproblemen.

De abdij was een spiritueel en economisch centrum met landerijen, priories en seigneuriale rechten in het gebied. De kerk, zonder een schip, wordt gekenmerkt door een imposant koor en een innovatieve apsis, onderverdeeld door stenen studs, een zeldzame techniek voor het tijdperk. De glazen ramen in het grijs, de 15e eeuwse kraampjes en de Renaissance deur van de sacristie behoren tot zijn artistieke schatten.

De overblijfselen van de kloostergebouwen, zoals de Galata (12e eeuw, refter en gastenhuis), de muur en de duvecote, zijn sinds 1984 beschermd. Ondanks restauraties heeft het geheel te lijden onder een gebrek aan middelen, waaruit blijkt dat kleine gemeenten moeite hebben om zo'n ambitieus erfgoed te behouden. De kerk, altijd open voor aanbidding, trekt bezoekers vanwege haar unieke architectuur, hoewel onbekend.

De topografie van de abdij, gelegen nabij de bron van de Aronde en de voormalige Brunehaut-weg, benadrukt het historische belang van de regionale uitwisselingen. Zijn naam, Saint-Martin-aux-Bois, komt uit de omliggende bossen, nu uitgestorven, die het klooster tot de 18e eeuw omringd. Archeologische opgravingen bevestigden nooit het bestaan van een eerste abdij voor de 12e eeuw, waardoor schaduwen van zijn exacte oorsprong.

Externe links