Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Aniane, gelegen in de Hérault, vindt zijn oorsprong in een abdij gesticht in 782 door Witiza (nu Benoît d'Aniane na zijn inschrijving in de orden in 774). Dit klooster werd een belangrijk centrum van Benedictijner hervorming, vooral onder de impuls van de Maurist monniken in de 17e eeuw. De religieuze kerk van de gemeente Saint-Maur ondernam vanaf 1635 een grote reconstructie van de site, zoals blijkt uit het plan van 1656 dat werd toegeschreven aan Denis Plouvier. De huidige kerk, de kloostergebouwen en het klooster werden gebouwd tussen de tweede helft van de zeventiende eeuw en de revolutie, met een gevel voltooid in 1714.

De Franse Revolutie markeerde een keerpunt: de abdij werd verkocht als nationaal goed, en de abdij werd een parochiekerk. De kloostergebouwen daarentegen werden omgezet in katoen spinnen en vervolgens in een detentiehuis uit 1845. Ondanks deze veranderingen, de site behoudt een opmerkelijke oude regime monastieke architectuur, met een centraal schip geflankeerd door kapellen, een koepel aan het kruis van de transept, en een veelhoekige bed. Echter, geen sporen van de middeleeuwse abdij van de achtste eeuw, gesticht door Sint Benedictus van Aniane, toekomstige raadslid van Karel de Grote.

De abdij van Saint-Sauveur werd in 2002 uitgeroepen tot historisch monument, dat zijn erfgoedwaarde herkent. De nationale archieven behouden de oorspronkelijke plannen van de Mauristen, die hun rationele benadering illustreren: de kloostergebouwen, georganiseerd rond de kerk en het klooster, werden gebouwd door opeenvolgende campagnes (noordvleugel rond 1714, westvleugel tussen 1661-1680, zuidvleugel in het begin van de achttiende eeuw, oostvleugel tussen 1770-1790). Vandaag de dag blijft de kerk een unieke getuigenis van post-Tridentine religieuze architectuur in Occitanie, terwijl de oude abbatiale gebouwen, hoewel gerenoveerd, behouden hun oorspronkelijke structuur.

De huidige naam van de kerk, Saint-Sauveur, herinnert aan haar parochierol sinds de Revolutie, terwijl de site soms wordt aangeduid als de abdij van Saint-Benoît, ter ere van haar stichter. De transformaties van de 19e eeuw (filatuur, gevangenis) hebben het grootste deel van zijn architectonisch erfgoed niet veranderd, waardoor deze plek een zeldzaam en compleet voorbeeld is van een klooster van de Ancien Régime in Frankrijk.

Externe links