Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij Notre-Dame de Josaphat, gelegen in Lèves en Eure-et-Loir, werd in 1117 gesticht door Geoffroy de Lèves, bisschop van Chartres, en zijn broer Goslein, heer van Lèves, op hun voorouderlijke landerijen. Volgens een lokale traditie werd Geoffroy door paus Pascal II van zijn gelofte van pelgrimstocht naar Jeruzalem ontheven, op voorwaarde dat het bedrag dat bestemd was voor de oprichting van een klooster werd gewijd. De naam Josafat zou aldus de Heilige Vallei van het Heilige Land oproepen. De abdij, bevestigd in 1119 door paus Calixte II en koning Lodewijk VI, werd een begraafplaats voor verschillende bisschoppen van Chartres, waaronder Geoffroy zelf in 1149.

In de 12e eeuw beleefde de abdij conflicten, zoals die tussen zijn monniken en Milon de Lèves in 1156 met betrekking tot de molens aan de oevers van de Eure, opgelost door de tussenkomst van bisschop Robert. De opgravingen van 1905 onder leiding van Abbé Charles Meté onthulden graven uit de 12e en 13e eeuw, waaronder die van Jean de Salisbury (Bisschop van Chartres, †1180) en Lucia de Lèves, evenals voorwerpen die vandaag bewaard zijn gebleven in het lapidary museum van de abdij Notre-Dame de Coulombs. Deze overblijfselen, geclassificeerd als historische monumenten in 1914-1915, getuigen van de begrafenis en het religieuze belang van de site.

De abdij werd in 1432 en 1466, geplunderd door de Calvinisten in 1564, en gedeeltelijk gerestaureerd in de zeventiende eeuw door de Congregatie van Sint-Maur. Ten tijde van de revolutie werd het gedeeltelijk afgebroken (1792) en zijn ruïnes geïntegreerd in een ziekenhuis in de 19e eeuw. Overblijfselen zijn de sarcofaag van Johannes van Salisbury, de pilaren van de doorloop, en de elementen van het 15e-eeuwse klooster, ingeschreven in 1928. De site, doorkruist door Via Turonensis (pad van Compostela), herbergde ook een bron bekend om zijn therapeutische deugden.

De abdij had een uitgestrekt landerfgoed, waaronder priories (zoals Saint-Epain in Ablis), kerken (Saint-Arnoult-des-Bois, Chalo-Saint-Mars), landt in de Perche, en molens. Zijn abdijen, regelmatig en vervolgens comndatarises uit 1472, omvatten figuren als Thomas de Meulan (abbé in de 14e eeuw) of Jean-Joseph de Fogasses (XVIII eeuw). De lijst van bisschoppen die begraven zijn in Josaphat, inclusief Renaud de Bar (†1217) onderstreept zijn centrale rol in de religieuze geschiedenis van Chartres.

Tegenwoordig zijn de ruïnes van de abdij, gelegen binnen de muren van de Stichting van Aligre en Marie-Thérèse, gedeeltelijk toegankelijk. Het nabijgelegen lapidary museum toont artefacten ontdekt tijdens opgravingen, terwijl het gereconstrueerde klooster deze collecties herbergt. Ondanks de vernietiging blijft de site een belangrijke getuigenis van de middeleeuwse kloosterarchitectuur in het Centre-Val de Loire.

Externe links