Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Montivilliers, gesticht tussen 682 en 684 door Saint Philibert, is een Benedictijns klooster in Montivilliers, Seine-Maritime. Oorspronkelijk verwoest door de Vikingen in de 9e eeuw, werd het herbouwd in 1025 onder de impuls van Richard II van Normandië, vervolgens autonoom gemaakt in 1035 door Robert de Magnifieke, weer uitgegroeid tot een vrouwen abdij onder het gezag van Beatrice van Normandië. De abdijkerk, gebouwd in de 11e eeuw, weerspiegelt de Normandische architectuur van de tijd van Willem de Veroveraar, terwijl er grote veranderingen plaatsvinden in de 15e, 17e en 18e eeuw.

In de 15e eeuw werd het schip gedeeltelijk herbouwd in een flamboyante gotische stijl, en de parochie Saint-Sauveur voegde een zijschip toe. Van de 16e tot de 18e eeuw bloeide de abdij, met name onder Louise de L'Hospital (1596-1643), die hervormingen in 1602 introduceerde. Na de revolutie werden de gebouwen omgebouwd tot industrieel gebruik (filing, raffinaderij, brouwerij) voordat ze van 1977 werden gerestaureerd tot het huis van culturele faciliteiten zoals de Condorcet bibliotheek.

De abdijkerk, geclassificeerd als een historisch monument in 1862, behoudt Romaanse elementen (clocher van de 11e eeuw, façade van de 12e) en Gotische (nef, kapellen). Het klooster, dat tijdens de recente restauraties is gereconstrueerd, wordt begrensd door 13e, 15e en 18e eeuwse kloostergebouwen, waaronder het abdijhuis en een gotische refter. De overblijfselen van de middeleeuwse ziekenboeg, getransformeerd in een school in de 19e eeuw, getuigen van de functionele evolutie van de site.

De abdij is meerdere malen beschermd (classificaties van 1862, 1992 en inscripties van 1986, 1993) en illustreert bijna 1.300 jaar religieuze, architectonische en sociale geschiedenis in Normandië. Zijn episcopale vrijstelling, verleend in de 11e eeuw, en zijn invloed tot de revolutie maakte het tot een belangrijke plaats van het klooster erfgoed van Frankrijk.

Onder de opmerkelijke figuren speelden Béatrice de Normandie (XI eeuw) en Louise de L'Hospital (XVII eeuw) een sleutelrol in de ontwikkeling. Catherine Angélique d'Orléans, natuurlijke dochter van Hendrik II van Longueville, woonde er in de zeventiende eeuw. De wapens van de abdij (van de monden tot een gouden kont op een zilveren berg) symboliseren haar koninklijke en religieuze status.

Externe links