Stichting van de abdij vers 1127 (≈ 1127)
Gemaakt door Roger de Montbray, afhankelijk van Savigny.
1741
Gedeeltelijke reconstructie
Gedeeltelijke reconstructie 1741 (≈ 1741)
Werkzaamheden uitgevoerd door L'Abbesse Marie-Louise de Fransure.
24 mars 1994
Historisch monument
Historisch monument 24 mars 1994 (≈ 1994)
Bescherming van de deur, behuizing en resten.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Het hele deurwerk; de totale abbatiale behuizing; omheinde wanden, vijver en hydraulisch netwerk; de totale resten van het klooster en put; de gevels en daken van de tiendenschuur (cad. C 4, 7, geplaatst Ferme de l'Abbaye, 19, 20, geplaatst Les Petits-Poiriers, 23 à 25, 29, 31, 32, geplaatst Ferme de l'Abbaye, 34, geplaatst Etang de Villers, 35, 36, geplaatst La Queue de l'Etang, 37, geplaatst Le Champ du Bosq, 75, 76, geplaatst Les Petits-Poiriers, 77, 78, 80 à 82, 88 à 91, 93, 94 à 107, 110 à 114, geplaatst Ferme de l'Abbaye) : inscriptie op volgorde van 24 maart 1994
Kerncijfers
Roger de Montbray - Stichter van de abdij
Heer heeft het klooster rond 1127 opgericht.
Marie-Louise de Fransure - Reconstructie abdis
Regisseerde de werken van de achttiende eeuw.
Oorsprong en geschiedenis
De abdij van Villers-Canivet, bekend als de abdij van de dames, werd rond 1127 door Roger de Montbray opgericht als een vrouwelijk cisterciënzerklooster, aanvankelijk afhankelijk van de abdij van Savigny (Manche). Deze religieuze site, gekenmerkt door een gedeeltelijke reconstructie in de 18e eeuw onder de abdis Marie-Louise de Fransure, leed een grote verwoesting tijdens de Franse Revolutie. Vandaag de dag zijn er alleen nog verspreide elementen: de 14e eeuwse deuropening, een galerij van het klooster en een 18e eeuwse goed, evenals een 17e eeuwse getijdenschuur, allemaal omgord door een muur van 1.685 meter.
De Abbatial behuizingen, geclassificeerd als een historisch monument in 1994, omvat ook een 6,1 hectare vijver en een hydraulisch netwerk geërfd uit de middeleeuwen. De kloostergebouwen en de kerk, verwoest in de 19e eeuw, maken plaats voor overblijfselen van zeven eeuwen religieuze en agrarische geschiedenis. De site, open voor het publiek van mei tot september, biedt een onderdompeling in het Normandische Cisterciëns erfgoed, tussen kloosterarchitectuur en behouden landschappen.
De gemeente Villers-Canivet, gelegen in Calvados, wordt doorkruist door Laizon en omringd door landbouwgrond (70% van het grondgebied in 2018). De geschiedenis wordt ook gekenmerkt door de fusie in 1828 met het gehucht Torp, van Scandinavische oorsprong ('orp'), en door de aanwezigheid van andere monumenten zoals de kerk van Saint-Vigor (XI eeuw) of een feodale motte in de bossen van Villiers. Het veranderde oceaanklimaat en vruchtbare bodems vormden een plattelandseconomie, waar de abdij een centrale rol speelde tot zijn verdwijning.
De archieven noemen een molen en dovecote, die sinds de 19e eeuw zijn verdwenen, evenals een intense landbouwactiviteit, weerspiegeld door de nog staande tiendenschuur. De site, tegenwoordig gemeenschappelijk eigendom, wordt beheerd voor zijn toeristische waarde, met rondleidingen en animaties markeren Norman heritage. De vijver, gevoed door lokale bronnen, herinnert aan het belang van water in het kloosterleven, tussen visteelt, irrigatie en spirituele symboliek.
Het toponym Villers-Canivet roept een middeleeuwse oorsprong op die gekoppeld is aan de teelt van hennep (canabetu), terwijl de abdij, door haar architectuur en ruimtelijke organisatie, de Cisterciënzer invloed in Neder-Normandië illustreert. Recente opgravingen en studies laten ons toe om de evolutie ervan beter te begrijpen, van Romaanse fundamenten tot klassieke transformaties, voordat de revolutionaire achteruitgang ervan.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen