Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Sint-Urbain, oorspronkelijk abdij van de Heilige Drie-eenheid, werd waarschijnlijk rond 862 gesticht door Erchenraud, bisschop van Châlons, die daar relikwieën van Sint-Urbain plaatste. Hoewel de traditie ook Karel de Grote de basis geeft, herkent de abdij vier oprichters: Karel de Grote, Lothaire, Charles le Chauve en Erchenraud, geëerd op de pilaren van zijn jube na de reconstructies van de zestiende eeuw. Het werd een koninklijke abdij dankzij keizerlijke en koninklijke gaven.

In de middeleeuwen werd de abdij beschermd door lokale heren zoals de Graven van Bar en de Zusters van Joinville, hoewel ze langdurige conflicten met de monniken hadden, soms vereist pauselijke interventie. In 1323 werd hij ontslagen door gewapende groepen, waardoor de relikwieën naar Chaumont werden overgebracht. In 1429 verwelkomde ze Jeanne d'Arc op haar reis naar koning Karel VII. Het werd in 1440 door de graaf van Vaudémont verwoest en met de hulp van de koning herbouwd.

In de moderne tijd leed de abdij onder de godsdienstoorlogen (vernietigd uit 1568) voordat zij in 1648 werd hervormd door de gemeente Saint-Vannes, waardoor zij haar monastieke discipline terugkreeg. In de 18e eeuw, herbergde het ongeveer twintig monniken en een universiteit onderwijs geesteswetenschappen. De Franse Revolutie beëindigde haar bestaan: nationaal verklaard, haar kerk werd vernietigd, en er zijn nog maar een paar overgebleven, geclassificeerd als historische monumenten in 1947.

De relikwieën van Saint Urbain, maar ook die van heiligen zoals Epiphanus, Amand of Sacerdos, maakten de abdij tot een bedevaartplaats. Arnoult d'Aulnoy (die Jeanne d'Arc ontving) en John IV du Châtelet (abbé aan het einde van de 15e eeuw) markeerden zijn geschiedenis. De abdijen, net als de kardinalen van Lotharingen, beheerden de abdij tot haar verdwijning in 1789.

De bewaard gebleven gebouwen, waaronder het huis van de dames en de 15e eeuwse deuropening, getuigen nog van het verleden. De abdij speelde een culturele rol met zijn college, het vormen van wetenschappers zoals de Hellenist Nicolas Furgault. De achteruitgang maakt deel uit van de bredere context van de secularisering van kerkelijke goederen tijdens de revolutie.

Externe links