Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Saint-Savinien is het enige overblijfsel van een Augustijns klooster dat in de 13e eeuw in Saintonge werd gesticht. In 1568 werd de abdij verwoest door de Hugenoten, waarbij volgens de traditie acht religieuzen in een put werden gegooid. Na deze verwoestingen, werd het klooster, toen bezet door dertig monniken, gedeeltelijk herbouwd in de zestiende en zeventiende eeuw, maar de oorspronkelijke configuratie werd grondig gewijzigd.

Verkocht als nationaal eigendom in 1791 na de Revolutie, verloor het gebouw zijn religieuze roeping. Conventuele gebouwen, omgevormd tot distilleerderijen en pakhuizen, werden de hal voor gemeentelijke feestdagen in 1937, een rol die ze nu behouden. Alleen de abdijkerk blijft over, ingedeeld in de aanvullende inventaris van historische monumenten sinds 1925. De architectuur combineert een Gotisch schip met dogische gewelven, een zijkapel met middeleeuwse fresco's, en een zuidelijke gevel versierd met Renaissance motieven.

Onder de opmerkelijke elementen, de begrafenis van de prinses van Condé, dochter van de graaf van Taillebourg, getuigt van het historische belang van de site. De westelijke gevel, nuchter, contrasteert met de zuidelijke gevel, met een driedubbele gevel versierd met haken en bloemstukken. De fresco's van de zijkapel en de vlakke bedzijde doorboord door een drieling illustreren de stilistische evoluties tussen de Middeleeuwen en de moderne tijd.

Vandaag de dag blijft de abt een getuigenis van de religieuze en politieke omwentelingen die de Saintonga markeerden, van de godsdienstoorlog tot revolutionaire secularisatie. Open voor het publiek op Erfgoeddagen, het belichaamt zowel een monastieke erfgoed en een seculiere re-appropriation door de lokale gemeenschap.

Externe links