Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Watten Abbey dans le Nord

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Abbaye
Nord

Watten Abbey

    29 Rue de la Montagne
    59143 Watten
Abbaye de Watten
Abbaye de Watten
Abbaye de Watten
Abbaye de Watten
Abbaye de Watten
Abbaye de Watten
Crédit photo : Reprocessed - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1100
1200
1500
1600
1700
1800
1900
2000
1072
Stichting van de abdij
1077
Pontificale bescherming
1168
Begraving van Thierry d'Alsace
1566
Iconoclastische vernietiging
1623-1765
Engels Jesuit noviciate
1909
Historische monument classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

De toren: bij bestelling van 10 februari 1909

Kerncijfers

Olfride - Eerste provoost (1072-1079) Stichter van de abdij, geëxcommuniceerd in 1079.
Robert Ier de Flandre - Graaf van Vlaanderen (1071-1093) Beschermer en landdonor in de abdij.
Adèle de Flandre - Douanegravin Benefactor, leg de eerste steen in 1072.
Thierry d’Alsace - Graaf van Vlaanderen (1128-1168) Hij werd begraven in Watten, een landdonor.
Grégoire VII - Paus (1073-1085) Geef zijn bescherming aan de abdij in 1077.
Jean Fachin - Laatste provost (1564-1566) Cedes de abdij aan de bisschop van Saint-Omer.

Oorsprong en geschiedenis

De Notre-Dame abdij van de berg Watten werd in 1072 gesticht door de priester Olfride, onder het bewind van de reguliere kanunniken van Sint Augustinus. Het eerste Augustijnse klooster in Vlaanderen werd een symbool van de Gregoriaanse hervorming. Olfride, ondersteund door graaf Robert I van Vlaanderen en gravin Adèle, kreeg de bescherming van paus Gregorius VII in 1077. Het klooster, gewijd aan Notre-Dame, Saint-Nicolas en Saint-Riquier, werd begiftigd met land door de Graven van Vlaanderen en speelde een sleutelrol in de polderisatie van de Vlaamse maritieme vlakte.

In de middeleeuwen had de abdij verschillende crises: een brand in 1081, conflicten met de bisschop van Thérouanne, en territoriale geschillen met lokale heren of andere kloosters (zoals Bourbourg in 1173). Het huisvest prestigieuze relikwieën, waaronder het haar van de Maagd en de beenderen van heiligen, gemeld door graaf Robert II van Jeruzalem na de eerste kruistocht. De Graven van Vlaanderen, zoals Thierry van de Elzas (begraven in Watten in 1168), gaven hem belastingbescherming en vrijstellingen, waardoor zijn regionale invloed werd versterkt.

De abdij werd in 1566 door de protestantse iconoclasten verwoest en herbouwd door de bisschop van Saint-Omer. Van 1623 tot 1765 herbergde het een Engels Jezuïet noviciaat, voordat het gedeeltelijk werd afgebroken in 1769. Verkocht als nationaal eigendom in 1789, werd alleen de toren, gebruikt als een maritieme mijlpaal, bewaard. In 1909 werd het monument bezet door de Duitsers tijdens de Tweede Wereldoorlog voordat het in 2008 werd teruggegeven aan Watten.

Het erfgoed van de abdij werd uitgebreid tot land dat werd verworven door schenkingen (Holque, Looberghe, Cappelle-Brouck) of uitwisselingen, met seigneursrechten die door de Graven werden bevestigd. Het verval begon met de onderdrukking van de Jezuïeten en de Revolutie. Vandaag is er alleen de middeleeuwse toren en verspreide elementen, zoals meubelstukken in de kerk van St.Gilles van Watten. De abdij illustreert de banden tussen Comtale macht, religieuze hervorming en territoriaal beheer in het middeleeuwse Vlaanderen.

Externe links