Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Valognes, gelegen in het huidige stadscentrum onder het Place du Château, vindt zijn oorsprong in de 11e eeuw als een Norman Ducal herenhuis. Dit eerste gebouw, typisch voor de Karolingische architectuur, omvatte een grote hal (aula), een kapel en prive-appartementen. Hij diende als residentie voor de hertogen van Normandië, waaronder Willem de Veroveraar, die daar tussen 1035 en 1040 toevlucht vond om in opstand gekomen baronnen te ontsnappen. In 1050 bleef Duke Guillaume daar voordat hij zijn luitenant stuurde om op de piraten van Guernsey te jagen. De site blijft een plaats van macht tot de 12e eeuw, gekenmerkt door koninklijk verblijf als die van John zonder Aarde in 1203 met Isabelle d'Angoulême.

In de 14e eeuw werd het herenhuis omgetoverd tot een kasteel door Karel de Bad, koning van Navarra, die het vergroot en versterkt nadat het in 1355 in bezit werd genomen via het Verdrag van Valognes. De site werd een strategische kwestie tijdens de Honderdjarige Oorlog: Bertrand du Guesclin l Phaseassiège in 1364, en de plaats liep afwisselend in Franse, Navarra en Engelse handen. In 1418 bezetten de Engelsen het kasteel tot aan de Slag bij Formigny (1450), toen hij terugkeerde naar Frankrijk. Na de oorlog werd het gemoderniseerd en geschonken aan Jeanne de Valois in 1466.

In de moderne tijd, het kasteel blijft een symbool van de lokale macht, beschutting gouverneurs zoals Hurtebye in de 16e eeuw. Tijdens de godsdienstoorlog (1562-1598) verzette hij zich tegen verschillende protestantse zetels, waaronder die van Henri-Robert bij de Epiles (1562) en Gabriel de Montgomery (1574). In 1595 werd een sloopbevel uitgevaardigd, maar het kasteel werd in 1620 gedeeltelijk gerepareerd door Henri-Robert Gigault de Bellefonds. Tijdens de Fronde (1649) werd hij belegerd door François Goyon de Matignon en vervolgens overgenomen door de koninklijke troepen. In 1688 gaf Louvois opdracht tot definitieve ontmanteling op instructies van Lodewijk XIV. De ruïnes werden verwoest in 1771 om een openbaar plein te creëren.

Archeologische opgravingen sinds 2011 hebben significante overblijfselen aan het licht gebracht, zoals ingestorte muren in sloten, openingen (deuren, ramen) en schietgaten. In 2011 werd een semi-geïnteresseerd gebouw uit de Romaanse periode geïdentificeerd, waarschijnlijk middeleeuwse aula. In 2019 werd de belangrijkste toegang tot het kasteel, bestaande uit twee enfilade deuren, vrijgegeven, wat het bestaan van een ophaalbrug en een poort naar de stad suggereert. Vandaag de dag zijn er geen zichtbare overblijfselen, behalve een plan dat in 1688 ("Plan van Gerville") en archeologische sporen is opgevoed.

Het kasteel van Valognes illustreert de politieke en militaire transformaties van Normandië, verhuizen van een hertogdom naar een omstreden fort, dan naar een symbool van koninklijk gezag voordat de vernietiging. De geschiedenis weerspiegelt de conflicten tussen Normandiërs, Engels en Frans, evenals de architectonische evoluties van de 11e tot de 17e eeuw. De toren, het laatste overblijfsel geregistreerd met historische monumenten in 1937, werd vernietigd in 1944, permanent wissen van de fysieke sporen van dit erfgoed.

Externe links