Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het gebouw op 31 Cambon Street, gebouwd in de 3e kwart van de 19e eeuw, is sinds 1918 de thuisbasis van het naaihuis opgericht door Gabrielle Chanel, bekend als Coco Chanel. Deze plek wordt het hart van zijn rijk, met een onveranderde functionele verdeling: winkel op de begane grond, naai salons op de 1e verdieping, zijn eigen appartement op de 2e, en workshops op de bovenste verdiepingen. De inrichting van het interieur, zoals de trap met spiegels of het Coromandel scherm, illustreert de smaak voor barok en zijn scenografische genialiteit, met name gebruikt om de parades te markeren. Het appartement, geclassificeerd als Historisch Monument in 2013, behoudt zijn oorspronkelijke inrichting, getuigen van zijn esthetische universum mengen weelde en minimalisme.

Coco Chanel (1883 Deze plek wordt een salon waar kunstenaars, aristocraten en intellectuelen elkaar ontmoeten, zoals Igor Stravinsky, Jean Cocteau of Picasso, die zijn culturele invloed weerspiegelt. Tijdens de Duitse bezetting (1940.

Het appartement, gelegen boven de werkplaatsen, is een intieme en professionele ruimte. Chanel ontvangt haar klanten en werkt daar aan een kinderstoel, omringd door kristallen kroonluchters, gouden hangers en kostbare tuimelaars. De spiegels van de trap, geïnspireerd door de glas-in-lood ramen van Aubazine (een weeshuis waar ze volgens een omstreden legende zou zijn gebleven), creëren reflecties om de reacties van het publiek tijdens de parades te observeren. Na zijn dood in 1971, blijft het appartement bewaard, alleen toegankelijk voor bevoorrechte klanten of journalisten, waardoor zijn nalatenschap.

In de periode 1918 De gebroeders Wertheimer, geassocieerd met parfums, speelden een belangrijke rol in het commerciële succes, ondanks de pogingen om ze te plunderen tijdens de oorlog. Na 1954 bracht zijn triomfantelijke terugkeer met de kleermaker in tweed het huis nieuw leven in, waardoor de 31 rue Cambon een blijvend symbool werd van de Franse elegantie, nog steeds de zetel van het merk Chanel.

De geschiedenis van de plaats wordt ook gekenmerkt door polemieken, waaronder haar gedrag tijdens de bezetting: Chanel werkt samen met de nazi's, probeert Chanel parfums te herstellen door middel van antisemitische wetten, en neemt deel aan spionagemissies onder de codenaam Westminster. Deze feiten, onthuld door onthulde archieven, contrasteren met haar imago als bevrijder van vrouwen. Desondanks blijft haar appartement een plek van geheugen, waar elk detail (van schermen tot spiegels) haar creatieve genialiteit en tegenstellingen oproept.

Externe links