Eerste Episcopaal Kasteel XIIIe siècle (fin) (≈ 1384)
Eerste bouw, gerestaureerd rond 1400.
1575
Renaissancepoort
Renaissancepoort 1575 (≈ 1575)
Het enige overgebleven overblijfsel vandaag.
XVIe siècle
Bouw van het tweede kasteel
Bouw van het tweede kasteel XVIe siècle (≈ 1650)
Verblijf van de bisschoppen van Straatsburg.
1694
Vernietiging van het eerste kasteel
Vernietiging van het eerste kasteel 1694 (≈ 1694)
Op bevel van de bisschop van Straatsburg.
1811
Handel in tabak
Handel in tabak 1811 (≈ 1811)
Begin van industriële transformatie.
1853
Vernietiging van het hoofdlichaam
Vernietiging van het hoofdlichaam 1853 (≈ 1853)
Voormalige geschoren tabakswinkel.
20 décembre 1988
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 20 décembre 1988 (≈ 1988)
Bescherming van de Renaissance Poort.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Renaissancepoort (zaak D 351): inschrijving bij beschikking van 20 december 1988
Kerncijfers
Georg Huber - Meester Mason
Auteur van de vleugel toegevoegd in 1712.
Oorsprong en geschiedenis
Het bisschoppelijk kasteel van Benfeld, gelegen op 3 rue du Château, is een symbool monument uit de 16e eeuw in de Nederrijn. Dit gebouw, nu gedeeltelijk verdwenen, was oorspronkelijk een woonplaats voor de bisschoppen van Straatsburg. Het werd gebouwd ter vervanging van een eerste episcopaal kasteel uit de late 13e eeuw, gerestaureerd rond 1400 en afgebroken in 1694. Het tweede kasteel, gebouwd ten oosten van de eerste, werd zelf diep getransformeerd in de zeventiende en achttiende eeuw, met restauraties in 1626 en 1700, evenals een uitbreiding in 1712 door meester metselaar Georg Huber.
In 1811 werd het kasteel verkocht aan de tabaksbestrijding, en het belangrijkste lichaam, gebruikt als winkel, werd vernietigd in 1853. De vleugel toegevoegd in de 18e eeuw verdween in 1879 tijdens de piercing van de rue du Château. Tegenwoordig is er slechts één Renaissance voetgangerspoort, gedateerd 1575, gebouwd in een hekmuur. Deze poort, geclassificeerd als historisch monument bij decreet van 20 december 1988, is de enige zichtbare getuigenis van dit episcopale erfgoed.
Het terrein, dat eigendom is van de gemeente Benfeld, bevindt zich in een gebied waarvan de geografische nauwkeurigheid wordt geschat op fair (niveau 5/10). Zijn geschiedenis weerspiegelt de architectonische en politieke transformaties van de regio, gekenmerkt door opeenvolgende kerkelijke en industriële invloeden.
