Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Onze-Lieve-Vrouw van Nyoiseau, ook bekend als de abdij van Nyoiseau, werd in 1109 gesticht door de kluizenaar Salomon, discipel van Robert d'Arbrissel (oprichter van Fontevraud). Ingericht op de oevers van de Oudon dankzij de geschenken van Gautier de Nyoiseau, werd het geleid door abdises, vaak nobel, waaronder de eerste, Eremburge, die uit Fontevraud kwam. Tot 1792 volgden 38 abdises elkaar, met beschermers zoals Foulques V van Anjou en Karel I van Sicilië. De overblijfselen van het klooster en de capitulaire hal dateren uit de 12e eeuw, terwijl de commons (logis van de econoom, keukens, salon van de abdise) werden herbouwd in de 17e eeuw.

In de 16e en 17e eeuw werd de abdij gekenmerkt door de invloed van de familie Bellay, die drie opeenvolgende abdijen oplegde (Madeleine, Anne, Guyonne). In 1616 kwam Lodewijk XIII tussenbeide om de Benedictijnse heerschappij te herstellen door Françoise Roy, abdis van Nevers, te benoemen die discipline terugbracht. Bij zijn dood in 1643 had de abdij ongeveer vijftig zusters. De huidige gebouwen, zoals het huis van de kapelaans (1647) of de schuur (1673), weerspiegelen deze periode van wederopbouw, het mengen van tuffeau en rode zandsteen.

De Franse Revolutie rinkelde het glas van de abdij: in 1792 werd haar eigendom in beslag genomen en de abdijkerk door de cauliërs verbrand. Verlaten diende het als steengroeve, en de klokkentoren stortte in 1827 in. In de 20e eeuw werden sommige gebouwen (zoals het economische paviljoen) gerestaureerd om het stadhuis te huisvesten. Sinds de jaren 2000 werkt een lokale vereniging aan het beschermen ervan, het organiseren van shows in het klooster. In 2022 werden ontwerpers Maurizio Galante en Tal Lancman een "design tempel." In 2023 werd ze geselecteerd voor de Erfgoed Lotto in Maine-et-Loire.

De sinds 1994 beschermde elementen omvatten de muren van het middeleeuwse klooster, de capitulaire hal, de zolder uit de 17e eeuw en de archeologische vloeren van de oude kerk en necropolis. De site, gedeeltelijk in ruïnes, getuigt van acht eeuwen van religieuze, politieke en architectonische geschiedenis, van Benedictine tot hedendaagse conserveringskwesties.

Externe links