Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De voormalige Duméril spinningshop, Jaeglé & Cie, het Hertleingebouw, is het laatste overblijfsel van het uitgestrekte textielcomplex van Vieux-Thann, in de Bovenrijn. Gebouwd in 1903 in gewapend beton volgens het Hennebique systeem door ingenieur Alfred Munzer, in eerste instantie gehuisvest de fabriek vouwwinkels en werkplaatsen. De strategische ligging, op het kruispunt tussen de stad en het industrieterrein, maakt het tot een belangrijk element van het stedelijke landschap en een symbool van het industriële tijdperk van Elzas.

Dit gebouw illustreert de architectonische innovatie van die tijd, met het baanbrekende gebruik van gewapend beton, een revolutionaire techniek. In 2014 werd een historisch monument opgericht, het weerspiegelt het economische belang van de molens in de regio en hun geleidelijke daling in de 20e eeuw. Vandaag de dag is het eigendom van de gemeente en behoudt een belangrijke erfgoedwaarde, zowel voor haar geschiedenis als voor haar architectuur.

De spinnerij heeft in de loop der tijd verschillende sociale redenen gehad, die de veranderingen in de textielindustrie in de Elzas weerspiegelen. Het gebouw ligt op Thierry-Mieg Square en onderscheidt zich door zijn robuuste structuur en zijn historische rol in de ruimtelijke organisatie van Old Thann. De lijst in de inventaris van historische monumenten omvat het hele gebouw, met inbegrip van de oorspronkelijke percelen, benadrukken haar uitzonderlijke karakter.

De site is onderdeel van een regionale context gekenmerkt door sterke textielactiviteit, een dominante sector van de lokale economie tot het midden van de 20e eeuw. Filaturen zoals Duméril's, Jaeglé & Cie hadden een grote beroepsbevolking en structureerden het sociale leven van Elzassteden. Hun gebruiksarchitectuur, vaak innovatief, kwam tegemoet aan groeiende productie- en opslagbehoeften en markeerde het landschap van hun industriële voetafdruk.

Hoewel de bronnen het huidige gebruik (bezoeken, verhuur, enz.) niet specificeren, blijft het gebouw een visueel en gedenkteken voor de bewoners. Zijn recente rangschikking (2014) getuigt van een laat maar vastberaden erfgoedbewustzijn, gericht op het behoud van de tastbare sporen van dit industriële verleden. GPS-coördinaten en het officiële adres (1 Place Bernard Thierry Mieg) laten toe om het met voldoende nauwkeurigheid te lokaliseren.

Externe links