Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Gellone, gesticht rond 804 door Guillaume de Gellone (of Guilhèm), graaf van Toulouse en neef van Karel de Grote, geïmplanteerd in een geïsoleerde vallei bij Aniane. Deze goede vriend van de keizer trok zich na een militaire carrière terug om onder invloed van Benedictus d'Aniane een Benedictus klooster te creëren dat gewijd was aan de Heilige Verlosser. Vanaf het begin herbergt de site prestigieuze relieken, waaronder een fragment van het Ware Kruis aangeboden door Karel de Grote, trekken pelgrims en toewijding.

In de 11e eeuw kreeg de abdij van Paus Urbanus II een voorrecht van vrijstelling en trok het af van het episcopale gezag van Lodève. Het werd een belangrijk podium op weg naar Santiago de Compostela (via de weg naar Arles), en bloeide dankzij de cultus van Sint Willem, heilig verklaard in 1066, en zijn relikwieën. Zijn uitstraling wordt vergroot door de Gesta van Willem van Oranje, middeleeuwse epische viering van een legendarische Guilhem, krijger tegen de Saracenen, ver verwijderd van de historische stichter.

Op het hoogtepunt van Gellone, in de 12e tot 13e eeuw, had de abdij tot wel honderd monniken en verrijkt met een klooster op twee niveaus, versierd met romaanse en gotische sculpturen. Pelgrims, aangetrokken door het fragment van het Kruis en het graf van Sint Willem, transformeren de kerk: de monniken verlaten het schip voor een verhoogd platform, toegankelijk door het klooster. De abdijen, zoals Pierre de Montpeyroux, sieren de abdij met weelderige liturgische meubels, waaronder een marmeren altaar ingelegd met glaspasta (XII eeuw).

De daling begon in de 15e eeuw met het begin (1465) en botste met de bisschoppen van Lodève. In 1568 plunderden protestanten de abdij, vernietigden het graf van St. William en verspreidden de relikwieën. Gered van de ruïne door de mauristen in 1644, werd het echter verzwakt: in 1783 kreeg de bisschop van Lodève, bisschop van Fumel, zijn fusie met zijn bisdom. De abdij werd in 1790 verkocht als nationaal eigendom en werd een parochiekerk.

De abdij heeft in 1840 een historisch monument gearrangeerd, vervolgens een UNESCO Werelderfgoed (1998) voor zijn rol in de wegen van Compostela, en heeft opmerkelijke overblijfselen: een 18 meter hoog Romaans schip, een veranda uit de 12e eeuw en een lapidary depot met hoofdsteden en sarcofagen, waaronder die van de oprichter. De opeenvolgende restauraties (XXdeXXIde eeuw) bewaarden zijn middeleeuwse altaar en fragmentaire fresco's, terwijl concerten vandaag de dag de muren animeren.

De site, een van de meest bezochte in Herault (305 000 opnames in 2010), getuigt van acht eeuwen religieuze en artistieke geschiedenis, gekenmerkt door spanningen tussen de abbatiale en episcopale krachten, de jacquarische bedevaarten, en de omwentelingen van de revolutie. Zijn klooster, gedeeltelijk gereconstrueerd, en zijn ontbrekende relikwieën herinneren aan de vroegere rijkdom van dit juweel van middeleeuwse Occitanie.

Toekomst

De abdij van Gellone, of abdij van Saint-Guilhem-le-Désert, is een van de 71 monumenten en 7 delen van de paden die sinds 1998 op de UNESCO Werelderfgoedlijst zijn ingeschreven onder de officiële titel "Chemins de Saint-Jacques-de-Compostelle en France.".

Het is op de weg naar Via Tolosana of "Toulousaine Way" die door Toulouse gaat, vandaar zijn naam, maar het startpunt is bij Arles vanwaar zijn andere naam van weg naar Arles (via Arelatensis).

Externe links