Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Notre-Dame de Langonnet, gesticht op 20 juni 1136 door Conan III, hertog van Bretagne, en zijn moeder Ermengarde d'Anjou, is een cisterciënzer etablissement dat oorspronkelijk werd bezet door twaalf monniken uit de abdij van Almône. Gelegen in een moerasrijke omgeving gerestaureerd door de monniken, werd het een groot religieus en economisch centrum, met 82 dorpen, molens en bossen in de 16e eeuw. Pater Maurice Duault stichtte in 1177 de abdij van Carnoët, die zijn regionale invloed versterkt.

In de middeleeuwen leed de abdij aan vernietiging tijdens de Opvolgingsoorlog van Bretagne (XIVe eeuw) en de onrust van de Liga (1595), waar het werd omgezet in een stal. Tussen 1650 en 1780 werd er een kerk herbouwd. Bij de Revolutie werden de monniken in 1790 verdreven en werd de plaats een toevluchtsoord voor de Chouans voordat ze werden vandalisme. De abdij, verkocht als nationaal eigendom zonder koper, werd verhuurd aan de familie Bréban, die daar brandbare priesters verborg.

In de 19e eeuw installeerde Napoleon I in 1806 de eerste openbare stud in Bretagne, ondanks de ruïne van de site. De haas bloeide tot de overdracht naar Hennebont in 1857. De abdij werd vervolgens teruggegeven aan de missionarissen van de Heilige Geest, die een modelboerderij en een agrarische kolonie voor kinderen vestigden. In 1880 herbergde het een middelbare school, een school en een noviciaat, een sleutellocatie voor missies in Afrika. De vertaling van de relikwieën van Saint Maurice de Carnoët in 1880 trok 20.000 gelovigen.

De hedendaagse architectuur mixt 13e-eeuwse overblijfselen, zoals de ogivaal capitulaire hal, met 17e-XX eeuw reconstructies. De capitulaire hal, de enige middeleeuwse vesting, beschikt over stenen gewelven en loofhoofdsteden. Het huidige klooster dateert uit de jaren dertig. De abdij herbergt nu een Afrikaans kunstmuseum, een missionaris-animatiecentrum en dient als rustplaats voor oudere geesten.

De abdij werd in 1928 een historisch monument om zijn capitulaire hal, de abdij illustreert de opeenvolgende transformaties van een monastieke site: plaats van religieuze macht in de Middeleeuwen, keizerlijke haras, en dan missionaris centrum. De behuizing behoudt sporen van cisterciënzer activiteiten (vijvers, molens, leerlooierij) en ontwikkelingen in verband met de studs (stallen).

Externe links