Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het voormalige douanekantoor van Straatsburg, genaamd s'Kaafhüs in het lokale dialect, is een emblematisch gebouw van het historische centrum, gebouwd in 1358 door het bedrijf van de schippers. Gelegen aan de linkeroever van de Ill River, vlakbij de Ravenbrug en het Oude Vismarktplein, werd het in eerste instantie gebruikt om goederen te controleren, te taxeren en op te slaan die door de Rijn gingen (wijn, vis, tabak uit de 17e eeuw). Geregisseerd door een Kaufhausherr (gekozen bourgeois), herbergde hij ook een beurs, een wisselhotel, en raakte de munteenheid van Straatsburg. Vergroot in 1389 en in 1507 na een brand, werd het gewijzigd in de 18e en 19e eeuw voordat het werd een markt voor wijnen en vervolgens vis.

In 1803 verloor het gebouw zijn functie van douane en werd vervolgens ondergebracht bij een wijnmarkt (tot 1842), een tabakswinkel (1853), en de vismarkt (1897). Gravely beschadigd door een geallieerde bomaanslag in 1944, zijn reconstructie (1957/1965) door architect Robert Will hersteld zijn oorspronkelijke uiterlijk, met moderne toevoegingen zoals een restaurant en tentoonstellingsruimte. In 1948 werd een historisch monument opgericht, het symboliseert vandaag het commerciële en architecturale erfgoed van Straatsburg, waarbij middeleeuwse geschiedenis en hedendaagse bekeringen werden vermengd.

De begane grond werd in 1401 gekocht door de slager Spanbett, die een herberg opereerde die in 1497 door een brand werd verwoest en in 1507 werd herbouwd dankzij het werk van Notre-Dame. De middeleeuwse kranen, bediend door "eekhoorn kooien," verdwenen in de 18e eeuw. Na de Tweede Wereldoorlog verzette het debat zich tegen plannen voor parkeren of reconstructie op dezelfde manier. Sinds 1966 is de site de thuisbasis van een restaurant (The Old Customs), een lokale supermarkt (La Nouvelle Douane, geopend in 2014), en culturele ruimtes.

Grote uitbreidingen vonden plaats in 1751 (door architect Boudhors) en 1781. Het gebouw, eigendom van de stad, illustreert de evolutie van stadsgebruik: van middeleeuwse commerciële regelgeving tot huidige commerciële en toeristische functies. Zijn architectuur, gekenmerkt door reconstructies, behoudt sporen van zijn vele levens, waaronder de gevels en daken beschermd sinds 1948.

De laatste opmerkelijke transformatie was de brand in het restaurant in 2000, heropend na renovatie in 2001. Tot 1998 herbergde een deel van het gebouw het Museum voor Moderne en Hedendaagse Kunst in Straatsburg en benadrukte zijn veelzijdige rol in het culturele en economische leven van de stad.

Externe links