Bouw van een aquaduct Ier siècle (≈ 150)
Netwerkvoeding *Aquae Sextiae* via drie kanalen.
1854
Bouw van het Zolakanaal
Bouw van het Zolakanaal 1854 (≈ 1854)
Gedeeltelijk omvat het bestaande Romeinse aquaduct.
3 janvier 1963
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 3 janvier 1963 (≈ 1963)
Bescherming van de kluis en twee hulpelementen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Deel van het aquaduct bekend als Bridge of the First Waters, over de oude weg van Aix, genaamd Traverse Malakoff en volgend op het perceel (Box D 1356) : classificatie bij beschikking van 3 januari 1963; Remnants van twee elementen, Cours des Alpes (Zaak D 1356) : classificatie bij decreet van 3 januari 1963
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
Bronnen noemen geen historische actoren.
Oorsprong en geschiedenis
De Gallo-Romeinse watervoorziening in Aix-en-Provence, bekend als de First Water Bridge, dateert uit de eerste eeuw en maakte deel uit van een hydraulisch systeem dat de oude Romeinse stad Aquae Sextiae (nu Aix) leverde. Drie aquaducten kwamen tot dit punt: die van Vauvenargues, Pinchinats en Saint-Antonin. Vandaag is er slechts een kluis in het midden van Bibemus steen, over de Malakoff kruis. Dit overblijfsel, geclassificeerd als historisch monument in 1963, wordt gedeeltelijk gemaskeerd door het Zolakanaal (1854), gebouwd op dezelfde locatie.
De classificatie 1963 betreft zowel de hoofdkluis als twee andere elementen die geïntegreerd zijn in de muren van de residentie Les Deux Cents Accommodations, Cours des Alpes. Deze resten, eigendom van de gemeente, illustreren Romeinse techniek in de Provence. De originele kluis, zichtbaar vanaf de achterkant van de Zola Canal brug, getuigt van de Gallo-Romeinse beheersing van waterbeheer, essentieel voor de stedelijke ontwikkeling van Aquae Sextiae.
De site heeft een geschatte locatie (geschatte precisie op 5/10), met GPS-coördinaten die wijzen op de Malakoff kruising. Hoewel gedeeltelijk toegankelijk, doen de staat van instandhouding en de integratie ervan in de moderne stedelijke structuur vragen rijzen over de waarde van het erfgoed. Beschikbare bronnen (Wikipedia, Monumentum, Merimée basis) bevestigen zijn status als historisch monument, zonder vermelding van recente restauraties.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen