Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Aanname van de kerk van Vuillafans dans le Doubs

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Eglise gothique
Doubs

Aanname van de kerk van Vuillafans

    12-14 Place Saint-Vernier
    25840 Vuillafans
Église de lAssomption de Vuillafans
Église de lAssomption de Vuillafans
Église de lAssomption de Vuillafans
Église de lAssomption de Vuillafans
Église de lAssomption de Vuillafans
Église de lAssomption de Vuillafans
Église de lAssomption de Vuillafans
Église de lAssomption de Vuillafans
Église de lAssomption de Vuillafans
Église de lAssomption de Vuillafans
Église de lAssomption de Vuillafans
Église de lAssomption de Vuillafans
Église de lAssomption de Vuillafans
Église de lAssomption de Vuillafans
Église de lAssomption de Vuillafans
Crédit photo : Ludovic Péron - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1400
1500
1600
1700
1800
1900
2000
1429
De bouw begint
vers 1515
Productie van Zwitserse tabellen
1522
Kerkwijding
1550
Toegevoegd paviljoen dak
1828 et 1837
Herstelcampagnes
20 novembre 1939
Registratie voor historische monumenten
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Kerk: inschrijving bij decreet van 20 november 1939

Kerncijfers

François Choye - Beeldhouwer Auteur van de 1702 retable.
J. Ligier - Ambacht Schepper van de voorzitter van 1704.
Isabelle de Neuchâtel - Middeleeuwse Lordess Gedetineerde lijn van Vuillafans.

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van de Hemelvaart van Vuillafans, gelegen in het departement Doubs, is een religieus gebouw waarvan de bouw begint in 1429. Het werk beslaat bijna een eeuw, tot zijn inwijding in 1522. De architectuur combineert een gewelfde centrale schip, ingelijst door twee kanten, en een klokkentoren getopt door een paviljoen dak toegevoegd in 1550. Deze elementen weerspiegelen de late gotische en vroege renaissancestijlen, kenmerkend voor de overgang tussen de twee tijdperken.

De kerk wordt gekenmerkt door twee grote restauratiecampagnes, bevestigd door de data 1828 (deur van binnenkomst) en 1837 (paard). Deze interventies waren bedoeld om een reeds oud gebouw te behouden, waaruit blijkt dat het belangrijk is voor de lokale gemeenschap. Zijn inscriptie als historisch monument in 1939 wijdde zijn erfgoed waarde, gekoppeld aan zijn middeleeuwse geschiedenis en uitzonderlijke meubels.

Het kerkmeubilair onthult een sterke Zwitserse of Rijn invloed, verklaard door de positie van Vuillafans op de zoutweg die Salins verbindt met de Helvetische en Rijnlandse landen. Verschillende stukken zijn beschermd als historische monumenten, zoals het altaarstuk van 1702 (gebeeldhouwd door François Choye), de preekstoel van 1704 (werk van J. Ligier), of schilderijen van de Zwitserse school uit 1515. Deze elementen illustreren de culturele en artistieke uitwisselingen tussen Franche-Comté en naburige regio's.

De kerk is nu afhankelijk van de parochie van de Haute-Vallée de la Loue, verbonden aan het bisdom Besançon. Zijn geschiedenis is ook verbonden met de familie Neuchâtel, met name via Isabelle de Neuchâtel, die het dorp in de Middeleeuwen hield. Deze seigneuriële en lokale commerciële activiteiten (zoals de zouthandel) hebben haar erfgoedidentiteit gevormd.

Architectureel onderscheidt het gebouw zich door zijn kernkopkluizen, opengewerkte baaien en zijn klokkentoren, typisch voor de landelijke kerken van de regio. De combinatie van gotische en renaissancestijlen en de rijkdom van de meubels maken het tot een opmerkelijk getuigenis van de heilige kunst in Franche-Comté tussen de 15e en 16e eeuw.

Externe links