Bouw van het altaar Moyen Âge (≈ 1125)
Geschatte bouwperiode van het monument.
10 décembre 1925
Historisch monument
Historisch monument 10 décembre 1925 (≈ 1925)
Registratie op officiële bestelling.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Autel des Rogations or Oratory or Rest of Sauzet : inschrijving bij bestelling van 10 december 1925
Oorsprong en geschiedenis
Het altaar van de Sauzet Rogations, gelegen in Carnac-Rouffiac in Occitanie, is een klein middeleeuws religieus gebouw. Het bestaat uit een stenen altaar ingebed in een muur, overdekt door een kruis gesneden in een plaat. Twee uitstekende ruggen ondersteunen een lage boog bescherming van het geheel, terwijl het dak, in holle tegels, ligt direct op het metselwerk. Dit soort monument, vaak oratorisch of rustgevend genoemd, werd over het algemeen geassocieerd met lokale religieuze processen, waaronder die van de Rogations, die momenten van gebed markeerden voor de bescherming van culturen en gemeenschappen.
Gerangschikt Historisch Monument in opdracht van 10 december 1925, dit altaar illustreert de bescheiden en functionele religieuze architectuur van de Middeleeuwen op het Occitaanse platteland. Oratorieën als Sauzet speelden een centrale rol in het spirituele en maatschappelijke leven van de dorpen en dienden als verzamelpunten voor ceremonies en collectieve gebeden. Hun ligging, vaak aan de rand van wegen of velden, weerspiegelden hun verbinding met landbouwpraktijken en landzegende rituelen. De eenvoud van hun constructie, met lokale materialen zoals steen en tegels, weerspiegelt de middelen en knowhow die beschikbaar zijn in landelijke gemeenschappen van die tijd.
De nauwkeurigheid van de huidige altaarlocatie wordt beschouwd als "doorlaatbaar" (noot 5/10), op basis van beschikbare gegevens. Het bij benadering adres, "5088 Camp de Marc, 46140 Carnac-Rouffiac," suggereert een landelijke locatie, in overeenstemming met zijn oorspronkelijke roeping. Hoewel dit monument weinig gedocumenteerd is dan de architectonische beschrijving en de bescherming van het erfgoed, biedt het een materiële getuigenis van middeleeuwse religieuze tradities die nog zichtbaar zijn in het Occitaanse landschap. De staat van instandhouding en toegankelijkheid worden niet in de bronnen gespecificeerd, maar de registratie als historische monumenten garandeert een officiële erkenning van de historische en culturele waarde.
