Néolithique - Chalcolithique (5000 - 2000 av. J.-C.)
Gebruiksperiode van de site
Gebruiksperiode van de site Néolithique - Chalcolithique (5000 - 2000 av. J.-C.) (≈ 3500 av. J.-C.)
Crematoire oven en begrafenisresten
29 décembre 1952
Historisch monument
Historisch monument 29 décembre 1952 (≈ 1952)
Rechtsbescherming van het terrein
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Aven van verbranding van het Suquet met prehistorische overblijfselen van een crematoriumoven (box D 18): indeling bij decreet van 29 december 1952
Oorsprong en geschiedenis
De Suquet Verbranding Even is een archeologische site gelegen in de gemeente Matelles, in het departement Herault (Occitanie). Dit monument, gedateerd uit de Neolithische en Chalcolithische periodes, getuigt van oude begrafenispraktijken, met name dankzij de aanwezigheid van een prehistorische crematieoven. Gerangschikt Historisch Monument in opdracht van 29 december 1952, het illustreert het belang van verbranding rites in de protohistorische samenlevingen van de regio.
De overblijfselen ontdekt in deze aven (natuurlijke holte) onthullen een menselijke bezetting gekoppeld aan begrafenisactiviteiten. In die tijd organiseerden lokale gemeenschappen ceremonies rond de dood, vaak collectief, waar verbranding een centrale rol speelde. Dit soort site, zeldzaam en goed bewaard gebleven, biedt waardevolle inzicht in de overtuigingen en technieken van de bevolking van Zuid-Frankrijk tussen 5000 en 2000 voor Christus, een periode gekenmerkt door sedentarisering en het begin van de metallurgie.
De locatie van de site, gemeld met middeleeuwse nauwkeurigheid (noot 5/10), komt overeen met het administratieve adres van de Matelles (code Inzie 34153), in de voormalige regio Languedoc-Roussillon, nu geïntegreerd in Occitanie. De beschikbare gegevens uit Monumentbronnen en de database van Merimée benadrukken het belang van het erfgoed, hoewel praktische informatie (toegang, bezoeken) beperkt blijft in de geraadpleegde archieven.
De classificatie van 1952 verwijst specifiek naar de theater en de prehistorische overblijfselen, waaronder de crematoriumoven, gelegen op kadastrale perceel D 18. Deze wettelijke status beschermt het gebied tegen aantasting en maakt het mogelijk zijn wetenschappelijke studie, terwijl het potentieel toegankelijk is voor het publiek, afhankelijk van instandhoudingsbeperkingen.
Er is geen informatie beschikbaar over historische figuren met betrekking tot dit monument of over specifieke gebeurtenissen die daar plaatsvinden. Huidige kennis richt zich op het funeraire gebruik en archeologische context, zonder details over de gemeenschappen die het bezocht hebben. Toekomstig onderzoek zou het inzicht in zijn rol in het lokale prehistorische cultuurlandschap kunnen verfijnen.
De foto van de site, gemaakt door JYB Devot onder Creative Commons licentie, en bij benadering GPS coördinaten vullen de documentaire gegevens. Het gebrek aan details over archeologische opgravingen of ontdekte voorwerpen beperkt echter de reikwijdte van de interpretatie en nodigt de deskundigenverslagen uit voor diepgaande analyse.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen