Installatie van bakkerij vers 1900 (≈ 1900)
Creatie op de begane grond van een hoek gebouw.
23 mai 1984
Historisch monument
Historisch monument 23 mai 1984 (≈ 1984)
Bescherming van de voorzijde en de inrichting.
1er quart du XXe siècle
Bouwperiode van het decor
Bouwperiode van het decor 1er quart du XXe siècle (≈ 2025)
Geregisseerd door de Benoist and Sons workshop.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De voor- en binnendecoratie: inscriptie op bestelling van 23 mei 1984
Kerncijfers
Benoist et Fils - Decorator
Auteur van plafond en voorkant.
Oorsprong en geschiedenis
De bakkerij aan de Alésiastraat 155 in het 14e arrondissement van Parijs is een architectonische en ambachtelijke getuigenis van het begin van de twintigste eeuw. Geïnstalleerd rond 1900 op de begane grond van een hoek gebouw, het onderscheidt zich door zijn interieur en zijn voorzijde, kenmerkend voor de ambachtelijke kunst van de tijd. Het geschilderde plafond, versierd met vazen en bloemenslingers, evenals de glazen doeken van de voorzijde, zijn het werk van de werkplaats Benoist et Fils, een gerenommeerde acteur op het gebied van Parijse commerciële decoratie.
Geclassificeerd als Historisch Monument, deze bakkerij heeft zijn voor-en interieur beschermd door een decreet van 23 mei 1984. Deze classificatie onderstreept de erfgoedwaarde van de indeling, die representatief is voor de ambachtelijke tekens van het begin van de twintigste eeuw in Parijs. Het exacte adres, dat de Rue d'Alésia en de Rue Furtado-Heine oversteekt, evenals de Insee code (75114) bevestigen zijn verankering in het stedelijke landschap van het 14e arrondissement, dan in volledige transformatie.
Het monument illustreert het belang van mondwinkels in het Parijse dagelijks leven aan het begin van de eeuw. In die tijd speelden bakkerijen en gebak een centrale rol in het voeden van stadsbewoners, terwijl ze ambachtelijke knowhow belichaamden die vaak werd versterkt door zorgvuldige inrichting. De workshop Benoist et Fils, gespecialiseerd in dit soort prestaties, heeft bijgedragen tot de visuele identiteit van vele Parijse instellingen, het mengen van nut en esthetiek.
De beschikbare bronnen, waaronder de Monument-database en de Merimée-gegevens, geven aan dat de locatie van het monument wordt geschat als "passable" (noot 5/10), zonder perfect nauwkeurige GPS-coördinaten. Deze onjuistheid weerspiegelt de uitdagingen van erfgoeddocumentatie voor gebouwen die in de stedelijke structuur zijn geïntegreerd, vooral wanneer zij betrekking hebben op bedrijven die nog in bedrijf zijn of worden omgevormd.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen