Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Baptisterium van Riez is een paleo-christelijk gebouw in de Alpes-de-Haute-Provence, gebouwd tussen de 5e en 7e eeuw. Het maakt deel uit van een kathedraal groep opgericht op de site van oude Romeinse thermale baden, hergebruiken hun stenen. Deze groep bestond ook uit de kerk van Onze-Lieve-Vrouw van de Sed, verbonden met het Baptisterium door een galerie. Archeologische opgravingen sinds 1966 onthulden de overblijfselen van een Paleo-Christelijke kerk die aan het einde van de 15e eeuw werd verwoest, wat de historische betekenis van de site bevestigde.

De oprichting van de kathedraalgroep is gekoppeld aan de organisatie van de katholieke kerk in de vijfde eeuw, gemodelleerd naar die van het Romeinse Rijk. Elke civitas werd bisschop Riez, een oude Romeinse stad genaamd Julia Augusta Reiorum Apollinaris, verwelkomde zijn eerste gecertificeerde bisschop, Maxime de Riez (433-460), bekend om zijn religieuze constructies. Zijn opvolger Fauste (461-485) beschreef deze prestaties, waaronder een kerk gewijd aan Petrus. De Baptisterie, waarschijnlijk omringd door een portico oorspronkelijk, zou zijn gebouwd tijdens deze periode van christelijke expansie.

Het monument wordt vernietigd en herbouwd. In 572, vervolgens verlaten voor de Saracen invallen (793-875), werd het gedeeltelijk gerestaureerd in de 11e eeuw door bisschop Augier (1096-1130), die zijn kluizen herbouwde. In de 15e eeuw bracht bisschop Marc Lascaris van Tende de kathedraal over naar het dorp, waardoor de Baptistenkapel werd teruggebracht naar een kapel gewijd aan Sint Clair en Sint Johannes de Doper in 1559. Oorlogen, zoals die van Raimond de Turenne (1389-1399), versnelden de achteruitgang.

In 1840 werd een historisch monument geregisseerd en in 1818 (gedeeltelijke vernietiging van de bovenste delen), in 1906 en in 2014-2015 werd het Baptisterium gerestaureerd. De opgravingen van de jaren zestig, onder leiding van Guy Barruol, onthullen zijn innerlijke achthoekige plan, geïnspireerd door Syrische Baptisten en Fréjus, met een koepel die rust op acht oude granieten kolommen. Vandaag de dag is het museum gevestigd in 1929 en blijft een belangrijke getuigenis van de Paleo-Christelijke architectuur in de Provence.

De architectuur van het Baptisterium combineert Romeinse (hergebruik van stenen) en Paleo-Christelijke elementen (octogonale, absidiole) De koepel, herbouwd in de 12e eeuw, rust op Korinthische marmeren hoofdsteden. Aan de buitenkant, het 9 meter vierkante gebouw, in steen, heeft een gemarkeerde basis en een klokkentoren later toegevoegd. De opeenvolgende wijzigingen, zoals de verwijdering van de portico of de reductie van de koepel, weerspiegelen de functionele en symbolische evolutie, van de doopplaats tot de secundaire kapel.

Externe links