Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De gevangenis van Beaulieu, gelegen in Caen, vindt zijn oorsprong in een lepra opgericht in 1161 door Henry II van Engeland op de weg naar Bayeux. Het werd in 1696 omgevormd tot een huis van geweld voor bedelaars en prostituees en werd in 1769 een bedelaarsdepot onder de intendant François-Jean Orceau de Fontette. De instelling, die bij gebrek aan middelen niet was voltooid, diende ook als gevangenis voor gevangenen bij brief van zegel en geestesziek tot 1820 toen ze werden overgedragen aan de Goede Verlosser.

In 1817 werd Beaulieu officieel aangewezen als centraal detentiehuis. Tussen 1820 en 1851 reconstrueren architecten Jean-Baptiste Harou-Romain en zijn zoon Nicolas de gevangenis volgens een orthogonaal plan: vier vierkante vleugels, een centrale kapel en paviljoens van hoek. De grote slaapzalen, oorspronkelijk gepland voor 800 gevangenen, werden vervangen door cellen na de brand van 1842. De gevangenis, gereserveerd voor gevangenen uit 1873, werd gedeeltelijk vernietigd tijdens de Slag bij Caen in 1944, daarna herbouwd in de vorm van een U.

Het 19e-eeuwse gebouw, het enige overblijfsel van de oorspronkelijke gevangenis, werd in 1975 als historisch monument vermeld. Sinds 1975 worden gevangenen met een capaciteit van 438 plaatsen tot lange gevangenisstraffen toegelaten. In 2000 werd een Regionale Medische Psychologische Dienst (RPMS) toegevoegd. Zijn bekende gevangenen zijn Patrick Henry en André Pauletto, die in 2016 overleed na 50 jaar gevangenisstraf.

De architectuur van Beaulieu, gekenmerkt door spiegels en een vierkante behuizing, weerspiegelt de gevangenisprincipes van de 19e eeuw. De plannen, ontworpen door de Harou-Romain, inspireerden de normen van de arrestatiehuizen van die tijd. Vandaag de dag blijft de gevangenis een symbool van het Franse gevangenissysteem, waarbij historisch erfgoed en hedendaagse functie worden gecombineerd.

Externe links