Datum toegewezen aan Calvary 1590 (≈ 1590)
Bouw tweede helft 16e eeuw.
XVIIIe siècle
Calvary Socle
Calvary Socle XVIIIe siècle (≈ 1850)
Latere toevoeging of wijziging.
14 août 1962
Historisch monument
Historisch monument 14 août 1962 (≈ 1962)
Bescherming van de kalver en veranda.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Golgotha, op het kerkhof (cad. A 4): indeling op volgorde van 14 augustus 1962 - De oude veranda van de abdijkerk, momenteel op het kerkhof (Box A 4): zie opmerking van de voormalige abdij (ref. PA00089906)
Oorsprong en geschiedenis
De Daoulas kerkhof, gelegen in de gemeente met dezelfde naam in Bretagne, herbergt een granieten kalvarium gedateerd uit de tweede helft van de zestiende eeuw. Dit monument, gekenmerkt door de datum van 1590, illustreert een architectonische overgang tussen gotische en renaissancestijlen. De basis, daarentegen, lijkt dateren uit de 18e eeuw, onthullende latere wijzigingen van de oorspronkelijke constructie.
De Golgotha rust op een achthoekig vat en presenteert een originele compositie: twee consoles ondersteunen de beelden van de Maagd en Sint Johannes, terwijl het Kruis het centrum bezet. Deze regeling wordt echter niet als origineel beschouwd en suggereert veranderingen door de eeuwen heen. Het monument is geclassificeerd als een historisch monument sinds 1962, het beschermen van de kalvarium en de oude veranda van de naburige abdij, nu geïntegreerd in het kerkhof.
De begraafplaats, eigendom van de gemeente, is gelegen aan de Rue de l'Eglise in Daoulas, Finistère. Hoewel de locatie ongeveer is geïdentificeerd, wordt de nauwkeurigheid van de geografische locatie als slecht beschouwd (noot 5/10). Deze site weerspiegelt het belang van Bretonse Golgotha in het religieuze en artistieke erfgoed van de regio, vaak gekoppeld aan abbatiale of parochie ensembles.
Ten tijde van de bouw in de 16e eeuw werd Bretagne gekenmerkt door intense religieuze en artistieke activiteiten, met sterke invloed van lokale sponsors, vaak lords of monastieke gemeenschappen. Calvary diende toen als steun voor de volksdevotie, terwijl het prestige van parochies of abdijen werd bevestigd. Hun hybride stijl, zoals die van Daoulas, getuigt van de culturele uitwisselingen tussen lokale ambachtslieden en Europese renaissance artistieke stromingen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen