Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het luchtvaartterrein Besançon-Thise werd opgericht in 1934 in de vlakte van Thise, 5 km ten noordoosten van Besançon, na een subsidie van het Ministerie van Lucht in 1932. Het project was gericht op de oprichting van een departementale luchtvaartclub en vliegveld voor de regio. De twee iconische metalen hangars, gebouwd in 1938 door ingenieur Fernand Aimond, werden uitgeroepen tot een alternatief vliegveld voor de militaire bases van Dole, Dijon en Luxeuil. Hun Eiffel-type beam structuur, met roldeuren en een rolbrug systeem, maakt hen zeldzame voorbeelden van de luchtvaartarchitectuur van de interoorlogsperiode.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog, in 1944, werd het vliegveld kort gebruikt om de gewonden te evacueren uit de Colmar zak en de Slag om de Vogezen. De Amerikanen gestationeerd Douglas C-47 en Piper Cub daar, terwijl een aanval van Duitse Focke-Wulf 189 beschadigde de hangars, waarvan de kogelaanslagen zijn nog zichtbaar vandaag. Een Boeing B-17 vond daar ook een schuilplaats. Na de oorlog heeft de aeroclub de resterende militaire hangar teruggevonden, die sinds 2007 met zijn tweelingbroer is geclassificeerd.

De hangars, met een totale oppervlakte van 5.000 m2, worden gekenmerkt door hun gevlochten metalen boerderijen en apsen. Hun renovatie, voltooid in 2020, werd gefinancierd door de staat, lokale overheden en de Erfgoed Lotto. Het vliegveld herbergt nu vijf verenigingen gewijd aan lichte luchtvaart (vliegtuigen, zweefvliegers, ULM, modelbouw), die haar rol in opleiding en luchtvaartpraktijk in Bourgondië-Franche-Comté volharden.

De geschiedenis van het vliegveld begon in 1911 met een luchtmeeting georganiseerd in Palente, nabij Besançon, geïnspireerd door de exploitatie van Louis Blériot in 1909. In 1932 richtten twee pioniers, Jacques Weinmann en Louis Bigeasson, de Doubs Aeroclub op, met zijn eerste hangars in 1932 en 1934. Het leger breidde de site uit in 1937 om een regionale luchtgroep te installeren, wat haar strategisch belang markeerde voor de oorlog.

Geclassificeerd als een 20e eeuws erfgoed, de Thise hangars illustreren de evolutie van de civiele en militaire luchtvaart in Frankrijk. Hun industriële architectuur, gecombineerd met hun operationele geschiedenis, maakt het tot een unieke locatie in Franche-Comté. Het vliegveld blijft actief met een grasbaan van 970 m, gebruikt door ongeveer 150 leden in gespecialiseerde clubs.

Externe links