Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Roquefort-des-Corbières Mijlpalen dans l'Aude

Patrimoine classé
Vestiges Gallo-romain
Borne
Borne milliaire

Roquefort-des-Corbières Mijlpalen

    305 La Cerbeyre
    11540 Roquefort-des-Corbières

Tijdlijn

Âge du Fer
Antiquité
Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
100 av. J.-C.
0
1800
1900
2000
27 av. J.-C. – 14 apr. J.-C.
Regel augustus
1869
Ontdekt door Theodore Marty
Années 1960
Kikkers van Yves Solier
26 février 1974
Historische monument classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Kerncijfers

Auguste - 1e romeinse keizer Sponsor van twee intacte terminals.
Constantin - Romeinse keizer (IVe eeuw) Geassocieerd met een terminal met Licinius.
Licinius - Co-keizer van Constantine Aan de rand van de vierde eeuw.
Théodore Marty - Archeoloog (19e eeuw) Ontdekking van de site in 1869.
Yves Solier - Archeoloog (XX eeuw) Zoekopdracht ongeldig maken van de relais hypothese.
Domitius Ahenobarbus - Proconsul de Narbonnaise Planner van Via Domitia.

Oorsprong en geschiedenis

De Mijlpalen van Roquefort-des-Corbières zijn kilometermetric markers van Via Domitia, een belangrijke Romeinse route die Italië met Spanje verbindt. Vier terminals zijn nu gegroepeerd op de site van de Clotte, ten zuidwesten van het dorp. Twee, intact, dateren uit de regering van Augustus (27 v.Chr. De andere twee, fragmentarisch, noemen afstanden van Narbonne: één wordt toegeschreven aan keizer Constantine en Licinius (IVe eeuw), de andere is anepigraph (zonder inscriptie). Deze terminals, oorspronkelijk geplaatst langs het spoor, werden verplaatst en hergebruikt tussen de 10e en 14e eeuw, waarschijnlijk als bouwmaterialen.

De pilaar van Augustus waarnaar CIL 17-02 verwijst, 00292 draagt een gedeeltelijke inscriptie ter ere van zijn titels: "Vader van het vaderland," "Soeverein Pontiff" en zijn 12 consulaten. Deze artefacten illustreren de Romeinse organisatie van wegen, met versperde terminals van 1.481,5 meter (1 000 dubbele treden). In 1869 ontdekt door Theodore Marty, werden ze eerst geassocieerd met een podiumrelais (mutatio), een hypothese omgekeerd door de opgravingen van Yves Solier (1960). De luchtprospectie onthulde dat de Via Domitia, gebouwd door Domitius Ahenobarbus, eigenlijk deze steile plek ontweek om de kustvlakte te nemen.

Gerangschikte historische monumenten sinds 26 februari 1974, de terminals bevinden zich nu op coördinaten 42°58'32.7" NB 2°55'24.2"E, op gemeenschappelijke grond. Hun behoud biedt een zeldzame getuigenis van oude wegeninfrastructuur in Narbonnaise, een belangrijke regio van Romanisering. De inscripties, gedeeltelijk gewist, blijven een waardevolle bron voor de studie van oude netwerken en keizerlijke propaganda. De site, eigendom van de gemeente, is toegankelijk voor het publiek, hoewel de exacte locatie op de oorspronkelijke route is herzien door moderne archeologie.

Externe links