Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Au Roi de la Bière brouwerij, gelegen op 119 rue Saint-Lazare in het 8e arrondissement van Parijs, is een architectonische getuigenis van het laatste kwart van de 19e eeuw. Oorspronkelijk gebouwd in 1892 door de architect Chausson als restaurant, werd het twee jaar later grondig getransformeerd. In 1894 hief architect Paul Marbeau het gebouw op en herontwerpde zijn gevel in opdracht van de Elzasse restaurateur Jacqueminot Graff, waardoor het een Elzasse regionalistische stijl kreeg, gekenmerkt door het gebruik van bakstenen en gefineerd hout.

De gevel, die sinds 1997 als historische monumenten is geclassificeerd, wordt gekenmerkt door een centraal standbeeld van Gambrinus, een mythologische figuur geassocieerd met bier, en een ooievaar die de open haard siert. Deze elementen, typisch voor de Elzasse inspiratie, contrasteren met de Parijse context. Binnen completeren de drie enfiladekamers op de begane grond, versierd met gegoten personeel waarschijnlijk uit 1892. Sinds 1998 is het gebouw de thuisbasis van een McDonalds restaurant, dat een hedendaagse re-appropriation van historisch erfgoed illustreert.

Het gebouw maakt deel uit van de stedelijke geschiedenis van Parijs, in de directe nabijheid van het Station Saint-Lazare, een emblematische plek voor de ontwikkeling van het spoor en de modernisering van de hoofdstad in de 19e eeuw. Zijn architectonische stijl, direct geïnspireerd door de Elzas-tradities, weerspiegelt ook de interne migraties in Frankrijk op dat moment, waar Elzas-artiesten en restaurateurs het Parijse landschap markeerden. Gedeeltelijke bescherming van het monument in 1997 onderstreept het belang van het erfgoed, ondanks latere wijzigingen in het commerciële gebruik ervan.

De beschermde elementen zijn de straatgevel, de daken met hun sculpturen (Gambrinus en de ooievaar), en de enfilade van de drie kamers op de begane grond. Deze behoudskeuzes benadrukken de artistieke en historische waarde van de brouwerij, terwijl ze aanpassing aan moderne functies mogelijk maken. Het gebouw blijft dus een uniek voorbeeld van het architectonische eclectisme van het einde van de 19e eeuw, waarbij het regionale erfgoed en de integratie in het Parijse weefsel worden gemengd.

Externe links