Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Brasserie Mollard, opgericht door een stel uit Savoie die in 1867 in Parijs aankwam, begon als een bescheiden teller die wijn, bier en absint serveerde. Gelegen tegenover het station Saint-Lazare, de strategische locatie gaf het snel succes. Dertig jaar later, in 1895, werd het Maison Mollard omgetoverd tot een luxe inrichting, toevertrouwd aan de architect Édouard-Jean Niermans, een belangrijke figuur van Art Nouveau, die een weelderige inrichting ontwierp, waaronder mozaïeken, kleding van Briare en meubels op maat.

De wijk van het treinstation Saint-Lazare, die sinds de annexatie van 1860 is uitgebreid, werd een dynamisch centrum waar zaken en moderniteit doorkruisten. De brouwerij, ingehuldigd in 1895, belichaamde dit prestige door het verwelkomen van een gemakkelijke klantenkring. Zijn sets, gemaakt met gerenommeerde workshops zoals die van Sarreguemines, opgeroepen lokale scènes (Deauville, Saint-Germain-en-Laye) en bloemmotieven typisch voor Art Nouveau. Eugène Martial Simas werkte samen in mozaïeken en faiences en ondertekende verschillende werken.

Na de Eerste Wereldoorlog werd het clientèle schaars, en het decor, dat als verouderd werd beschouwd, werd gedeeltelijk gemaskeerd door spiegels en schilderkunst. In 1928 kocht de familie Gauthier het etablissement, dat door de crisis van de jaren dertig en de bezetting ging, als voedselvlucht tijdens het tekort. In de jaren 1950 herwon Mollard zijn schittering met gedurfde formules zoals de "surprise omelet," die een zakelijke klantenkring van Rouenne en Havre aantrok.

In 1965, een restauratie onthulde de meeste van de originele decoraties, bewaard onder de lagen verf. Het centrale venster, dat in 1920 instortte, werd niet herbouwd, maar fresco's, knikkers en esdoorns werden gerestaureerd. De brouwerij heeft in 1989 een Historisch Monument voor zijn interieurversieringen gerangeerd en behoudt vandaag de dag zijn postzegel uit 1895, met privé salons als "Les Jardins de l'Isly." De gevel werd in 2013 gemoderniseerd door Philippe André.

Mollard's keuken, gericht op vis en zeevruchten, bestendigt een Franse culinaire traditie. Zijn geschiedenis weerspiegelt de sociale omwentelingen van de twintigste eeuw, van de gouden eeuw van de Belle Époque tot de naoorlogse aanpassingen, waaronder de rol van de stad tijdens de bezetting. De plaats blijft een levende getuigenis van architectuur en Parijse leven in de late 19e eeuw.

Externe links