Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Brie-Comte-Robert werd aan het eind van de 12e eeuw opgericht door Robert I van Dreux, broer van Lodewijk VII, op een landgoed dat oorspronkelijk eigendom was van de bisschoppen van Parijs. Gebouwd op een vierkant plan geflankeerd door acht torens en omringd door gracht, wordt het een groot bolwerk in Île-de-France. Jeanne d'Evreux, erfgenaam van het kasteel door zijn huwelijk met Karel IV in 1328, voerde daar belangrijke schoonheidswerken uit, waardoor het fort werd omgevormd tot een prestigieuze residentie waar de grote heren van het koninkrijk, zoals de hertogen van Bourgondië, bleven. De Sint-Deniskapel, grenzend aan de St John Tower, en tuinen van plezier worden toegevoegd onder zijn auspiciën.

In de 15e eeuw, het kasteel passeerde onder controle van de Bourgondische partij tijdens de Honderdjarige Oorlog, en werd overgenomen door de Fransen in 1434. Louis d'Orléans hield er toernooien voor zijn moord in 1407. Herhaalde conflicten, waaronder Humphrey Stafford's Belegering van 1430, hebben het gebouw ernstig beschadigd. Vanaf de 16e eeuw werd het kasteel toevertrouwd aan engalisten als Louis de Poncher of Claude de Bullion, maar het onderhoud ging achteruit. In 1649 werd het geplunderd en gedeeltelijk vernietigd door de koninklijke troepen van de graaf van Grancey, die zijn zuidoostelijke toren verloor.

In de 18e eeuw werden de torens en binnenplaatsen naar de eerste verdieping in 1750, waardoor alleen de St John Tower. Verkocht als nationaal eigendom in 1793, werd het fort omgezet in een gevangenis tijdens de Revolutie, vervolgens in een privé-eigendom in de 19e eeuw, waar de St John Tower werd permanent verpletterd in 1879. De plaats werd in 1923 ingekocht door de gemeente. Sinds 1982 voert de vereniging Les Amis du Vieux Château opgravingen en restauraties uit, die de courtines en de St John Tower in 2003 gedeeltelijk herbouwen en in 2003 een Heritage Interpretation Centre creëren dat toegankelijk is voor het publiek.

Archeologische opgravingen onthulden de oorspronkelijke architectuur van de 12e eeuw, waaronder een seigneurisch huis tegen de courtesies, een grote ruimte van verschijning (aula) op de eerste verdieping, en gewone mensen. De torens, zoals de South Tower met flush latrines of de North Tower als reservaat, illustreren middeleeuwse vindingrijkheid. De 15 meter brede gracht en ophaalbruggen vulden het verdedigingssysteem aan. Tegenwoordig worden er culturele evenementen georganiseerd, zoals het jaarlijkse middeleeuwse festival en permanente tentoonstellingen over de geschiedenis.

De restauratie volgt het handvest van Venetië, waarbij de nadruk ligt op de authenticiteit van materialen (lokale kalksteenvormen) en technieken. De tweekleurige geplaveide tegels met de wapens van Jeanne d'Evreux, ontdekt tijdens de opgravingen, werden aangebracht. De ronde weg, de courtesies tot meer dan zes meter, en de gedeeltelijke reconstructie van de Saint John Tower bieden een tastbare visie van het oorspronkelijke fort. Het kasteel, een gemeenschappelijk pand, blijft een belangrijke getuigenis van middeleeuwse kasteelarchitectuur in Île-de-France.

Externe links