Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Cambaire, gebouwd uit 1366 door Bernard en Pierre de Raymond de Calberte met toestemming van de burggraaf van Beaufort, is een typisch voorbeeld van middeleeuwse seigneuriële architectuur. De torens en slots, symbolen van macht, markeren zijn status als nobel verblijf. De vierkante kerker, gemaakt van schaliesteen en kwarts, dateert uit de 14e eeuw, terwijl de hoogte en de aangezichtstrap dateren uit de late 15e eeuw. Hoewel hij werd bedacht als een opzichtig huis, had hij nooit een defensieve militaire rol voor het dorp.

In 1392 verwierf de Raymond de Calberte rechten van rechtvaardigheid in Saint-Étienne. Het kasteel werd vervolgens via een alliantie naar de Cabirons gebracht, vervolgens naar de Markies Borelly de Roqueservières, die het in 1789 nog steeds bezat. In tegenstelling tot andere adellijke huizen in de regio, ontsnapt het aan revolutionaire degradaties in 1792, ondanks de druk van de heersers om feodale royalty's af te schaffen. Zijn huidige naam komt van generaal Jean Joseph Alexandre Amédée de Cambiaire, echtgenoot van een afstammeling van de Cabirons.

In de 19e eeuw liet Jeanne de Cabiron het kasteel in neo-middeleeuwse stijl herstellen, waarbij een neo-gotische kapel (1875) en een replica van de grot van Lourdes werden toegevoegd. De site werd een plaats van katholieke bedevaart tot de jaren 1940. Op 8 april 1944 staken Duitse troepen het kasteel in brand als vergelding voor het gebruik ervan als hoofdkwartier door Maquis Bir-Hakeim, dat zijn meubilair en bibliotheek vernietigde. Ingekocht en hersteld na de oorlog, het gedeeltelijk verliest de slanke verschijning van zijn torens. Lange prive-eigendom, het is vandaag gewijd aan het toerisme met gites en kamers.

Externe links