Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Camp Joffre, bekend als "Rivesaltes camp," werd in 1935 opgericht als een militair trainingscentrum van 600 hectare te paard tussen Rivesaltes en Salses-le-Château. Oorspronkelijk ontworpen voor de opleiding van troepen, werd het in 1939 een doorgangsplaats voor Spaanse vluchtelingen die het Francoïsme ontvluchtten, toen een kamp internering onder het regime van Vichy (1941-1942), met tot 21.000 gevangenen, voornamelijk Joden, Spanjaarden, zigeuners en politieke tegenstanders. De families werden gescheiden en de precaire levensomstandigheden werden gedeeltelijk verminderd door verenigingen als de Cimade of het Rode Kruis.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog diende het kamp ook als basis voor Duitse troepen (1942-1944), daarna als een onder toezicht staande residentiecentrum voor zuivering na de bevrijding. Van 1962 tot 1977 werd het een transitkamp voor de Harki's en hun families, met bijna 22.000 mensen die door de faciliteiten gingen. De laatste families vertrokken in 1977. Tussen 1986 en 2007 zal op de site een administratief detentiecentrum voor illegale immigranten gevestigd zijn, dat bekritiseerd wordt vanwege zijn detentievoorwaarden.

Tegenwoordig is het Rivesaltes kamp een belangrijke herdenkingsplaats, gekenmerkt door de inhuldiging in 2015 van het Rivesaltes Camp Memorial. Dit monument, ontworpen door architect Rudy Ricciotti, is een eerbetoon aan de verschillende geïnterneerden en gedeporteerden, met behoud van eiland F, dat sinds 2000 een historisch monument is. Herdenkingssteles herinneren zich het lot van gedeporteerde Joden, Spaanse Republikeinen, Harkis en Duitse krijgsgevangenen, waardoor deze site symbool staat voor het menselijk drama uit de 20e eeuw.

Het kamp was ook een plek voor humanitaire actie, met de aanwezigheid van verenigingen zoals de Cimade, die hielp geïnterneerde kinderen, georganiseerd ontsnappingen en beïnvloed screening commissies om levens te redden. Het kamparchief, gedeeltelijk gered na een schandaal in 1997, getuigt van zijn rol in de Franse geschiedenis, van de internering van "ongewensten" tot het beheer van postkoloniale migratie.

De diversiteit van de mensen die door Rivesaltes heen zijn gegaan Spaanse vluchtelingen, Joden, zigeuners, Harki's, krijgsgevangenen maakt het een spiegel van de politieke en sociale crises van het hedendaagse Frankrijk. Zijn classificatie als historisch monument en de oprichting van het monument onderstrepen het belang ervan voor het behoud van het collectieve geheugen, terwijl hij vraagtekens zet bij de mechanismen van uitsluiting en onderdrukking door de staat.

Externe links