Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kercaradec Gallisch kamp, Penhars à Quimper dans le Finistère

Kercaradec Gallisch kamp, Penhars

    33 Chemin du Camp de Kercaradec
    29000 Quimper
Particuliere eigendom

Tijdlijn

Âge du Fer
Antiquité
Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
100 av. J.-C.
0
1900
2000
IIIe–Ier siècle av. J.-C.
Bewoning
1938–1939
Archeologische vondsten
30 mars 1953
Registratie MH
1er mars 1971
MH-classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Kamp (Vak C 255): inschrijving bij beschikking van 30 maart 1953; Kamp (Vak 109, 131 tot 133): Beschikking van 1 maart 1971

Kerncijfers

Mortimer Wheeler - Archeoloog Geregisseerd de opgravingen van 1938

Oorsprong en geschiedenis

Het Gallische kamp van Kercaradec, gelegen in de gemeente Quimper in Finistère, is een heuvelfort van de late ijzertijd (IIIrd 1e eeuw v.Chr.). Bezet tot het einde van de Gallische periode, deze site geïsoleerd van de maritieme commerciële assen bedekt 2 tot 3 hectare op de top van een heuvel op 93 meter hoogte. De verdediging omvatte meerdere schuine wallen (1 naar het zuiden, 2 naar het westen, 3 naar het noorden), een verfijnde interne bekleding en waarschijnlijk palisades. De interne organisatie blijft onbekend, maar de architectuur illustreert de vestingtechnieken van het Odet-bekken.

Archeologische opgravingen onder leiding van Mortimer Wheeler in 1938.1939 onthulden significante overblijfselen, hoewel de precieze rol van dit bolwerk, verre van strategische routes, raadselachtig blijft. Het terrein werd al in 1953 beschermd (registratie) en in 1971 geclassificeerd als historische monumenten. De noordelijke bolwerk, 5 tot 6 meter breed, werd gebouwd met loopgraafmaterialen, terwijl een interne bolwerk toegang had tot treden, de demonstratie van geavanceerde techniek voor de tijd.

Kercaradec biedt een zeldzaam voorbeeld van de Gallische militaire architectuur in Bretagne. Ondanks de geleidelijke stopzetting aan het eind van de 1e eeuw v.Chr., behoudt de site een belangrijke erfgoedwaarde, gekoppeld aan zijn staat van instandhouding en zijn topografische context. De geschreven bronnen (Le Bihan & Villard, 2022; Maguer, 1996) en de Mérimée-bases bevestigen het belang ervan voor het begrijpen van de territoriale dynamiek van de Armeense Protohistorie.

Externe links