Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kanaal van Lalinde, 15 km lang, werd gegraven tussen 1838 en 1843 onder leiding van ingenieur Pierre Vauthier om de gevaarlijke stroomversnellingen van de Dordogne te omzeilen, zoals die van de Grand Thoret of de Gratusse. Dit project, dat in 1837 werd besloten en door de staat werd gefinancierd, was bedoeld om het riviervervoer tussen Mauzac en Tuilières veilig te stellen, ondanks de door koning Louis-Philippe I als buitensporig beschouwde kosten. Het kanaal, uitgerust met negen sluizen en verschillende bruggen, is in 1844 operationeel geworden en markeert het begin van de intense walvisvangst tot de Tweede Wereldoorlog.

Onder de opmerkelijke werken van het kanaal, het kanaal en de brug-duikerweg van de Villeneuve Tuilley, gelegen in Sauvebouf bij Lalinde, laat de kreek van Drayaux passeren onder het kanaal. Deze collectie, die in 1996 als historisch monument werd genoemd, illustreert de vindingrijkheid van de 19e eeuwse hydraulische technieken. Het kanaal doorkruiste zes dorpen en omvatte infrastructuur zoals lockhouses, duvecotes, en een refit bassin, die zijn economische rol voor de lokale industrie weerspiegelt (molens, briefpapier).

Ondanks de spoorwegwedstrijd van 1879 bleef het kanaal tot het midden van de 20e eeuw in gebruik. In 1926 begon de achteruitgang met de afschaffing van de luchtwaardigheid van de Dordogne stroomopwaarts van Saint-Pierre-d-Eyraud. In 1964 leidde een tragisch ongeval tijdens de Tour de France in Port-de-Couze tot een gedeeltelijk gebruik van het kanaal. Sinds 1992 is het beheer ervan toevertrouwd aan de Intercommunal du canal de Lalinde van de Unie, die bepaalde delen heeft hersteld, zoals die tussen Port-de-Couze en Saint-Capraise-de-Lalinde, die in 2014 zijn heropend.

De lokale legende roept een monster op, de coulobre van Lalinde, die verondersteld wordt de stroomversnellingen van de Gratusse vóór de bouw van het kanaal te achtervolgen. Deze draak, gedood door Saint Front volgens de traditie, symboliseerde de gevaren van de rivier voor zijn ontwikkeling. Vandaag de dag blijft het kanaal, hoewel gedeeltelijk geschuurd of gewijzigd, een bewijs van het industriële en riviererfgoed van de regio, met een groter toeristisch potentieel.

Externe links