Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het meer Saint-Ferréol is een kunstmatig reservoir dat in de 17e eeuw in de Zwarte Berg werd aangelegd, te paard in de departementen Haute-Garonne, Tarn en Aude. Het Canal du Midi werd tussen 1667 en 1675 gebouwd onder leiding van Pierre-Paul Riquet. Deze gewichtsdam, de grootste ter wereld, gebruikte een innovatieve structuur met drie granieten muren en dijkbanken om hydraulische druk te weerstaan. Haar rol was cruciaal bij het reguleren van de waterstroom naar de Naureuze drempel via het vlakke kanaal.

In 1685 inspecteerde Vauban de site en bestelde haar uitbreiding, waaronder de doorbraak van de Cammazes en de opwaardering van de dam tot 6,3 miljoen m3. Het werk, geleid door Dominique Gillade en Mathieu Cayrel, voltooid rond 1694, waardoor Saint-Ferréol de grootste stuwdam in Frankrijk op dat moment. Ondanks problemen met het afdichten door plaatselijk graniet, bleef het gebouw functioneel en werd in de 19e eeuw gemoderniseerd met bronzen kleppen.

In de 20e eeuw werd het meer een toeristische plaats: in 1930 werden er faciliteiten (tennis, zeilen, zwemmen) geïnstalleerd, ter vervanging van een ambitieuzer project, waaronder hotel en casino. In 1997 werd een historisch monument gebouwd en in 1996 geïntegreerd met het Werelderfgoed van UNESCO. De dam, met zijn ondergrondse galerijen en reguleringskanalen, blijft een meesterwerk van de hydraulische techniek.

Het meer strekt zich uit over 67 hectare, begrensd door vrije boorden en gevoed door de Zwarte Berg kanaal. De geschiedenis weerspiegelt de technische uitdagingen van die tijd, van de bouw onder Lodewijk XIV tot de latere aanpassingen. Het dorp Saint-Ferréol, gelegen aan de oevers, en de naburige gemeenten (Sorèze, Vaudreuille, Les Brunels) delen dit hydraulische erfgoed, vandaag ook populair voor zijn nautische activiteiten als voor zijn historische rol.

De dam inspireerde ook de bioscoop, met films als L De architectuur van Riquet en Vauban, die massieve muren en dijkhuizen combineert, illustreert de brutaliteit van Riquet en Vauban. Dankzij de bezoeken kunt u de ondergedompelde galerijen, de kraanruimte en de afvoeren ontdekken die het overtollige water naar de Laudot evacueren, getuige van een hydraulisch systeem dat na meer dan drie eeuwen nog steeds operationeel is.

Externe links