Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Cantini Museum heeft een herenhuis gebouwd in 1694 voor de Compagnie du Cap Nègre, gespecialiseerd in koraalvisserij en wolhandel. Verkocht in 1709 aan de familie Montgrand, veranderde het huis meerdere malen in handen voordat het in 1888 werd overgenomen door Jules Cantini, een beeldhouwer en marbrier uit Marseille. Toen hij in 1916 stierf, verliet hij het gebouw aan de stad om een museum van decoratieve kunst te worden, ingehuldigd in 1936.

Oorspronkelijk gewijd aan werken uit de 17e tot de 19e eeuw, waaronder Provençaalse schilders zoals Paul Guigou of Adolphe Monticelli, het museum is na 1950 gespecialiseerd in moderne kunst (1900-1960). Zijn collecties omvatten pointillisme, fauvisme, kubisme, surrealisme en abstractie, met grote werken van Matisse, Derain, Dufy, Kandinsky, Miró of Masson. De site getuigt ook van de ballingschap van surrealisten in Marseille tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Het herenhuis, een voorbeeld van de 17e eeuwse civiele architectuur, herbergt ook beelden (Maillol, Gonzalez, Arp) en een uitzonderlijke grafische achtergrond (tekeningen, prenten, foto's). Het overnamebeleid maakte het Cantini Museum tot een van de belangrijkste openbare collecties in Frankrijk voor moderne kunst, naast die in Lyon of Grenoble. Zijn natuurlijke aanvulling is het Museum voor Hedendaagse Kunst van Marseille, gewijd aan periodes na 1960.

Het gebouw, geclassificeerd onder historische monumenten, illustreert de evolutie van de artistieke smaak van Marseille, van het 19e eeuwse academisme tot de voorhoede van de 20e eeuw. De geschiedenis weerspiegelt ook het lokale patronage, met figuren als Cantini, wiens nalatenschap de creatie van een grote culturele ruimte in Provence-Alpes-Côte d'Azur mogelijk maakte.

Een van de bijzonderheden van het museum zijn zijn surrealistische collectie, gekoppeld aan de aanwezigheid in Marseille van kunstenaars zoals André Breton of Victor Brauner tijdens de oorlog, en zijn Provençaalse fonds, met werken van de school van Marseille. Tijdelijke tentoonstellingen en de rotatie van kwetsbare werken (tekeningen, foto's) stimuleren de programmering.

Externe links