Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kapel Saint-Hilarian-Sainte-Foy de Persia, gelegen in Espalion, Aveyron, is een 11e-eeuws romaanse religieuze gebouw. Het werd genoemd in 1060 toen Hugues de Calmont, zijn vrouw Foy en hun zoon Bégon het doneerden aan de abdij van Conques. De site, hierna "alleu" genoemd, omvat een kerk gewijd aan St.Hilarian, een presbyteral fief en tienden. Na deze donatie wordt de kerk ook wel Sint Foy genoemd, in verband met de abdij van Done.

In 1312 werd de priorij van Perzië verenigd met die van Campagnac om te voorzien in vijf monniken, gereduceerd tot twee een eeuw later. De kerk diende eerst als parochiekerk voor Espalion, alvorens deze status in de 18e eeuw te verliezen. In 1524 ging bisschop Franciscus van Estaing verder met de vertaling van de relikwieën van Sint-Hilarisch. Na de secularisering van de priorij in 1537, verslechterden de gebouwen: in 1664 werden ze gerepareerd in de zestiende eeuw.

In 1862 werd de kapel gerestaureerd door Henri Laffillé, die coatings onthulde die op de gewelven van het transept waren geschilderd. Een tweede campagne in 1957, onder leiding van architect Dufour, verwijderde andere geschilderde decoraties. Het gebouw, gericht op oost-westen, wordt onderscheiden door zijn westelijke romaanse poort met gesneden tympanum (representeren Pinksteren en het Laatste Oordeel) en de klokkentoren-muur met vier baaien. Twee portalen, één roman en de andere gotiek, doorboren zijn zuidelijke gevel.

Binnenin wordt het drie-spannige schip, gescheiden van het koor door een triomfboog, overdekt door een veelhoekig bed versierd met modillen. Twee zijkapellen, toegevoegd in de 15e eeuw noordzijde, completeren het geheel. Tot de opmerkelijke elementen behoren een 12e eeuwse Maagd met Kind, geclassificeerd in 1908, en een 13e eeuwse brand op de gevel. De kapel, gelegen op een gemeenschappelijk gedeelte via Podiensis en GR 6, kijkt uit op het alluviale terras van de Lot.

Het westelijke portaal, beschermd door een modillon luifel, presenteert drie gehistoriseerde geliefden: het Hemelse Hof (engelen met boeken), de aartsengelen Gabriel en Raphael, en een gekroonde figuur verondersteld de stichter. Het tympanum illustreert de Drie-eenheid, de Maagd en de Apostelen op Pinksteren, terwijl het achterlijf het Laatste Oordeel voorstelt, met een balans van zielen, Christus in heerlijkheid omringd door de Tetramorf, en een helse scène waarin Satan en demonen de verdoemden kwellen.

Externe links