Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Carbonnière toren is een horloge toren gebouwd aan het einde van de 13e eeuw om de versterkte stad Aigues-Mortes te beschermen, in de Gard. Het staat in het midden van de moerassen, tussen het Vistre en het Canal du Rhône à Sète, op de oude weg tussen Saint-Laurent-d-Aigouze en Aigues-Mortes. Zijn naam zou kunnen komen van de "Carbonnière Bridge," genoemd in 1270, of van een ambtenaar die tol ontvangt in de 15e eeuw. De stenen, identiek aan die van de Aigues-Mortes wallen, maken het een strategische voorpost.

Rond 1240 bouwde Lodewijk IX (Saint Louis) een brug over palen om de Vistre over te steken en vervolgens bevaarbaar te worden. De toren werd in 1346 genoemd als "de sleutel tot het koninkrijk in dit land," omdat het de toegang tot Aigues-Mortes controleerde. Oorspronkelijk beheerd door de monniken van de abdij van Psalmody, diende het als tolpunt, met uitzonderingen voor bepaalde groepen tot 1409. Een garnizoen (een kastanje en bewakers) was daar gestationeerd, en het terras kon plaats bieden aan vier artillerie stukken.

In de 16e en 17e eeuw werd de toren een onderwerp tijdens de godsdienstoorlogen. In 1562 werd het door de Hugenoten aan hen gegeven in 1576 met Aigues-Mortes als een veilige plek. In 1622 overwon de hertog van Rohan haar ondanks 4000 man en 3 kanonnen. De toren bleef een verdedigingswerken tot 1810 en werd in 1819 toegewezen aan de stad Aigues-Mortes. Bedreigd door de sloop in 1825 en 1870, werd het uiteindelijk gerestaureerd in 1859.

Gerangschikt als een historisch monument in 1889 en 1903 is de toren nu eigendom van Saint-Laurent-d Het terras biedt een panoramisch uitzicht op de Petite Camargue, van Mont Ventoux tot Pic Saint-Loup. In de omliggende moerassen is een rolstoeltoegankelijk pad ontwikkeld. Sinds 2014 maakt ze deel uit van de Grand Site de France de la Camargue Gardoise.

Architectuur is de rechthoekige toren (16 m hoog) gebouwd van stenen met stoppels, zoals de Aigues-Mortes wallen. De weg liep onder zijn bogen, beschermd door hersenen en mâchicoulis. Op de eerste verdieping bevond zich een gewelfde wachtkamer, terwijl het bovenste platform, uitgerust met kanonnen en helikoptersprays, werd gebruikt voor bewaking. Sommige wijzigingen (parapet, schaalbaren) dateren uit latere restauraties.

Externe links