Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De groeve van de koning is een historische marmeren boerderij gelegen ten oosten van Caunes-Minervois, in het departement Aude. Vooral actief in de 17e en 18e eeuw, het zorgde voor jaspered rode en groene knikkers, genaamd "du Languedoc," zeer populair voor hun barokke karakter. Deze stenen hebben grote monumenten versierd, zoals de Grand Trianon de Versailles, evenals Toulouse en Parijse gebouwen. Het Canal du Midi, geopend in 1681, vergemakkelijkte hun verspreiding in Frankrijk.

De exploitatie begon rond 1610, toen Jean d'Alibert, abt van Caunes, de expertise van de Italiaanse marbrier Stéfano Soriano (of Sormano) vroeg om de lokale afzettingen te beoordelen. Na het testen kreeg Soriano de concessie in 1633, en de productie werd eerst uitgevoerd naar Italië. Vanaf 1662 werden de knikkers van Caunes in Frankrijk modieus en belichamen ze de barokke stijl. In 1665 sloten Franse partners (Baux en Rossy) zich bij de Italianen aan om de steen op de nationale markt te leggen.

De daling vond plaats in het klassieke tijdperk, waardoor deze flamboyante knikkers ten gunste van monochrome rassen. In de 19e eeuw werd de exploitatie hervat met grizzly- of fossielgrijze knikkers, met maximaal 120 mensen in acht lokale bedrijven. De carrière van de koning, geclassificeerd als een historisch monument in 2006, behoudt een vertigous front (tot 50 meter). Vandaag, alleen de nabijgelegen Rocamat carrière gedeeltelijk bestendigt deze traditie, exporteert voornamelijk naar Italië.

De overblijfselen rond steengroeven, zoals de ruïnes van koetshuizen in onregelmatige marmeren blokken, herinneren aan de ambachtelijke methoden van het verleden. De site omvat ook nabijgelegen steengroeven (grijs marmer, Buffens rots) en hun toegangshellingen, beschermd sinds 2006. De eigendom gedeeld tussen de staat en een particulier bedrijf, illustreert het industriële en artistieke erfgoed van de Minervois.

Externe links