Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het huis van Richelieu, gelegen op nummer 4 en 6 rue Étienne-Dolet in Bagneux, werd rond 1630 gebouwd voor Pierre Bénicourt (of Bignicourt), ondernemer van de Franse legers en dichtbij kardinaal de Richelieu. Deze kwintaillier, ook de wapenrusting van de koning, zou dit huis hebben gebruikt voor geheime conferenties, of zelfs om beschamende getuigen te elimineren volgens hardnekkige legendes. Het gebouw, van klassieke stijl, had aanvankelijk een tweevleugelig centraal lichaam rond een vierkante binnenplaats, maar na 1870 bleef alleen de noordelijke vleugel, met zijn twee-geflyde centrale trap en een gedeeltelijk originele helling.

In 1665, na de dood van Benicourt, werd het pand verdeeld: het huis werd verkocht aan Jean Goupil, secretaris van de koning, terwijl het zuidelijke deel eigendom was van François de Lantage. In de 18e eeuw verwierf generaal Barthélémy Thoynard de Jouy het landgoed in 1733, wat de geruchten over Richelieu's "vergeten" na de ontdekking van een bron die botten en voorwerpen bevatte. Deze verslagen, hoewel betwist, markeren de lange termijn geschiedenis van de plaats, associëren het huis met de duistere praktijken van de kardinaal.

In de 19e eeuw onderging het gebouw grote veranderingen en verloor veel van zijn oorspronkelijke structuur. In 1946 kocht de gemeente Bagneux het pand om een kleuterschool te worden, die in 2001 werd ontmanteld. Opgravingen in 2004 onthulden 17e-eeuwse geschilderde plafonds, zeldzaam in de regio Parijs, met patronen van fruit, bloemen en rinceaux geïnspireerd op renaissance modellen. Deze ontdekkingen hebben geleid tot de classificatie van gevels, daken en plafonds in 2006, na die van de zonnewijzer (1975) en het standbeeld Venus en Cupido (1938).

Het aangrenzende park, open voor het publiek over 18.000 m2, behoudt eeuwenoude bomen en overblijfselen van sculpturen, waaronder een zonnewijzer uniek in de wereld, gesneden in een blok van lokale kalksteen voor 1718. De grotten van rotsen en de meeste standbeelden (zoals Mars en Vulcan, vernietigd bij de Revolutie) zijn verdwenen, maar elementen zoals pilasters en bas-reliëfs getuigen nog steeds van het verleden. Vandaag de dag herbergt het huis het Huis van Muziek en Dans, het mengen van historisch erfgoed en cultureel leven.

De archieven vermelden ook illustere eigenaren, zoals Antoine Grimaldi, hertog van Valentinois en toekomstige prins van Monaco (1696-1704), of Louis Armand de Labriffe, neef van Madame de Pompadour. De legende van "vergeetts" verscheen in 1984 met de ontdekking van een goed gevuld in het park, maar geen tastbaar bewijs bevestigde de verhalen van de 18e eeuw. De site, een gemeenschappelijk eigendom, blijft een symbool van de politieke intriges van de Grote Eeuw en de klassieke architectuur van de Fransen.

Externe links